Hemiptera Oymnocerata Eiiropae. 91 



Ahiete pectinata (ipse): Fenuia mevidionalis (S:t Karins!, Piikis! GO"), Livonia, Svecia 

 média (Stockholm!), Dania!, Scotia!, Aiiglia!, Iria, Gallia!, Germania, Batavia!, Helve- 

 tia, Boliemia!, Ilalicia. — Iberia; Liguria, (Toscana!), Coisica, Sardiiiia, Italia centralis, 

 Siciiia; Illyria (Gôrz!); Dalmatia (Lésina); Graecia!. — Teneriffa; Aigeria!, D. Dr Puton 

 et Pic. 



Descr.: Praecedenti affinis et signaturis sat similis, differt colore magis testaceo, 

 oculis majoribus, vertice angustiore, rostro longiore, pronoto densius punctato hemiely- 

 trisque tenuius pvibescentibus. Caput basi pronoti Vs (cT) vel duplo angiistius, verticale, 

 a latere visum altitudinc duplo breviiis, vertice oculo saltem Vs angustiore (cf) vel hoc 

 parum vel V* latiore ($), medio tenuius marginato, clypeo parum prominulo, basi cum 

 fronte sub-conHuente, ipsa basi mox supra lineam inter scrobes antennarum ductam po- 

 sita, gula brevissima. Oculi magni, orbita interiore profunde sinuati. Rostrum testa- 

 ceum, apice nigro. Antenuae articulo primo apicem capitis parum superante, secundo 

 latitudine basali capitis duplo vel Vs (cf) vel saltem Vs (2) longiore, duobus ultimis 

 siraul secundo brevioribus, tertio secundo paullo minus quam duplo ($) vel Vs — fere 

 triple (cf) breviore, quarto tertio Va — vix breviore. Pronotum longitudine fere duplo 

 latius, convexum, versus apicem sat fortiter déclive, apice mox pone slricturam quam 

 basi duplo angustius, strictura apicali saepe albida basi articuli secundi antennarum ae- 

 que crassa, margine basali saepe albido medio late truncato. Hemielytra signaturis 

 magis minusve distinctis, saltem apice cunei obscuro, membrana pallida, venis testaceis 

 vel leviter sangviuolentibus, interdum areolis apice fasciisque arcuatis duabus griseis 

 magis minusve distinctis, saepe deficicntibus. Pectus nigrum, marginibus orificiisque pal- 

 lide liavis, vel testaceum, magis minusve fusco signatum, saltem mesosterno fusco. Venter 

 flavescens, saepe lateribus late nigro-fuscis. Femora raro etiam intermedia annulis duo- 

 bus ante apicem fuscis. 



14. Lygus approximatiis StAl. 



Diagn.: Oblongus (cT), rufescenti-fusco-testaceus vel rufescenti-fuliginosus, 

 flavo-pubescens, sat nitidus, pronoto fusco-variegato, strictura apicali flavicante, 

 cuneo apice latius oblique rufo-piceo; capite latitudini posticae aeque longo, 

 vertice aequaliter marginato, oculo distincte angustiore (cT); rostro médium 

 ventris attingente; antennis sordide fuscescenti-testaccis, articulo secundo api- 

 cem versus obscuriore, ultimis fuscis, secundo latitudine postica capitis saltem 

 duplo longiore, tertio secundo fere duplo breviore; pronoto crebre subtiliter 

 punctato, hemielytris dense sat obsolète punctulatis; femoribus versus apicem 

 fusco-fuliginosis, tibiis spiuulis concoloribus vel tibiarum posticarum fuscis, 

 tarsis articulo ultimo apice fusco. Long, çf ôVa °'°'' 



Sijn.: Deraeocoris approximatus Stâl, Stett. Ent. Zeit. XIX, 185, 50! Lygus id. 

 Reut., Oefv. Finska Vct. Soc. Fiirh. XI, 53, 17! 



