— 135 — 



Subg. EYSAIICOCOIUS Stal. 



Eysarcoris Hahn. Wanz. Ins. II. p. 66. (1834). 

 Eusarcoris Fieb. Eur. Tleni. p. 79. et 331. (1861). 



Corpu.s obovatum, sffipis.siine latum, .subtu.s valde convexum. 

 Caput deflexum, apice rotundatum, lobo medio apicem attingente; 

 bucculis percurrentibus, sat elevatis. Antennae mediocres, arti- 

 culo primo capitis apicem subrequante, articulis secundo et tertio 

 variabilibus. Rostrum articulo secundo apicalibus duobus ad 

 unum sequali vel paullo longiore. Tliorax anterius sat declivis, 

 marginibus lateralibus anticis obtusis, leviter callosis, integris. 

 Scutellum postice latum, nonniliil longius quam basi latius; frenis 

 ad medium scutelli liaud extensis. Pedes mediocres, femoribus 

 apice inermibus, tibiis supra liaud vel obsolete sulcatis. 



1. P. (Ejsarcocoris) iiiisella Stal. — Latiuscule obovata, pallide 

 griseo-straminea, fusco-punctata; capite, maculis duabus an- 

 ticis thoracis, nec non plaga maxima media longitrorsum per- 

 currente, retrorsum angustata, plus quam tertiam partem lati- 

 tudinis ventris occupante, fusco-aeneis; capite srepissime vitta 

 pallida, fusco-punctata instructo, ad oculos macula minuta 

 marginali Irevi, subcallosa, pallida notato; thoracis marginibus 

 lateralibus et antico nec non scutelli macula parva in angulis 

 basalibus Isevibus, callosis, pallidis; maculis minutissimis 

 marginalibus ventris nigris; rostro articulo primo bucculas 

 haud vel vix superante, articulo secundo apicalibus duobus 

 ad unum paullo longiore; ventre interdum vitta obsoleta la- 

 terali senescente-fusca notato; antennarum articulo tertio 

 secundo paullo breviore. o^. 9. Long. 4| — 5"^, Lat. 3 — 4 

 mill. 



Eysarcoris misellus Stal. Ofv. Vet. Ak. Forh. 1853. p. 

 217. 1. 



Eusarcoris Helferi FiEB. Eur. Hem. p. 332. 3. (1861). 



Patria: Terra capensis, Caffraria, Nubia, Aegyptus, Sicilia. 

 (Mus. Holm. et CoII. Stal.) 



Variat antcuuis apicem versus fuscis. 



