10 INLEIDING. 



abnormaliteit zou wezen en daarom volstrekt niet is aan te nemen. De dis- 

 coidaal-ader (ƒ) en de posticaal-ader (g) zijn beiden gevorkt; de anaal-ader (h) 

 is rudimentair en loopt niet geheel tot den vleugelrand door ; ditzelfde is ook 

 het geval met de axillaar-ader (i) , die hier duidelijk , ofschoon flauw , voor- 

 handen is. De achterdwarsader en de beide schijnbare dwarsaderen , in fig. 1 

 met x , y en z aangeduid , ontbreken geheel. 



Wat de cellen betreft , blijkt het al dadelijk dat door den rudimentairen 

 toestand van de hulpader (b) de mediastinaal-cel wegvalt , waardoor hier de 

 geheele ruimte tusschen de randader (a) en de subcostaal-ader (c) de rand- of 

 costaal-cel wordt. Door het ontbreken der radiaal-ader is ook geene subcos- 

 taal-cel aanwezig , en wordt hier de ruimte tusschen de subcostaal-ader (c) en 

 de cubitaal-ader (e) de cubitaal-cel (5) genoemd 1). Er zijn vier achtercellen, 

 waarvan de tweede en vierde door de vertakking der discoidaal-ader (f) en 

 der posticaal-ader (g) gevormd en daarom vorkcellen genoemd worden. Er is 

 overigens slechts eene enkele wortelcel en wel de bovenste (8 1 ); de beide an- 

 deren zijn verdwenen , omdat de dwarsaderen waardoor zij begrensd worden 

 ontbreken en de anaal-ader niet tot den vleugelrand is doorgetrokken ; even- 

 zeer ontbreekt de schijfcel of discoidaal-cel. 



Van de wortelcellen zijn er nooit meer dan drie aanwezig ; gelijk reeds is gezegd , 

 laat de bovenste (8 1 ) zich steeds daaraan herkennen , dat zij aan haar einde door de 

 middeldwarsader (to) begrensd wordt; op gelijke wijze wordt de middelste wortel- 

 cel (8 2 ) gesloten door de achterdwarsader (a?) , indien deze ten minste niet ontbreekt. 

 Bij de Musciden is, gelijk hiervoren reeds is vermeld en uit fig. 1 blijkt, de 

 bovenste wortelcel sterk verlengd en de beide ondersten klein en driehoekig; 

 bij verscheidene andere familiën (Stratiomyiden , Tabaniden , Syrphiden , Pipun- 

 culiden, enz.) zijn ook de onderste wortelcellen sterk ontwikkeld en ongeveer 

 even groot als de bovenste. Nergens zijn de wortelcellen allen meer verlengd 

 dan bij de Tipuliden : zij nemen daar ten minste twee derden van de vleugel- 

 lengte in ; terwijl de discoidaal-cel en de achtercellen in dezelfde verhouding 

 naar de vleugelspits teruggedrongen zijn en een geringen omvang hebben. 



Dat de discoidaal-cel o. a. bij de Mycetophiliden ontbreekt, is hierboven reeds 

 aangetoond ; ditzelfde is ook het geval bij eenige andere familiën (Cecidomyiden, 

 Chironomiden, Phoriden) en somwijlen ook bij enkele geslachten van familiën, 

 waar zij overigens in den regel voorkomt. Bij de Dolichopoden is de discoidaal- 

 cel met de middelste wortelcel ineengesmolten, door het ontbreken der achter* 

 dwarsader (#) ; hunne vleugels , die overigens vrij wel op die der Musciden 

 (fig. 1) gelijken, hebben ook nog dit eigenaardige, dat de middeldwarsader (w) 

 leer dicht naar den vleugelwortel is teruggetrokken en daardoor de bovenste 

 wortelcel (8 1 ) uitermate kort is. Beide deze bijzonderheden komen ook in menig 

 geslacht der Muscidae acalypterae voor. 



Bij de Syrphiden strekt zich de discoidaal-cel ver naar de vleugelspits uit* 



1) In de figuren 11—14 van plaat 3 (Tijdschrift voor Entóm. dl. XIV) is deze cel 

 ton onrechte met het cijfer 4 in plaats van 5 aangeduid. 



