INLEIDING. 17 



wijl de schijfdwarsader (y), die haar sluit, dicht langs den vleugelrand en min 

 of meer evenwijdig met dezen loopt. Een ander in 't oog vallend kenmerk der 

 Syrphiden bestaat in eene bastaard-langsader (vena spuria) , die tusschen de 

 beide aderstelsels loopt en in deze familie slechts zeer zelden ontbreekt, maar 

 daarentegen in geene andere wordt aangetroffen. Die ader ontspruit ongeveer 

 ter plaatse waar de cubitaal-ader (e) uit de radiaal-ader (d) voortkomt ; zij door- 

 snijdt de middeld warsader (w) en nadert in haren loop meer en meer de dis- 

 coidaal-ader (f) , die zij echter niet volkomen bereikt. 



Iliervoren is reeds gezegd, dat de discoidaal-cel ook wel op eene andere 

 wijze gevormd wordt dan bij de Musciden , waarvan de /3catophaga-\leuge\ (fig. 1) 

 tot voorbeeld heeft gestrekt. Eene geheele reeks van familiën (Tipuliden , 

 Stratiomviden , Tabaniden , Bombyliden , Asiliden , ïhereviden , Leptiden , enz.) 

 is in dit geval 1). Bij al deze rust de discoidaal-cel niet, gelijk bij de Mus* 

 ciden, op de posticaal-ader {g) , maar zij ontstaat door eene verlakking der 

 discoidaal-ader (/') , wier takken vervolgens weder door terugloopende aderen 

 vereenigd worden. De discoidaal-cel is daardoor van de posticaal-ader afge- 

 scheiden en met deze alleen door de achterdwarsader (X) verbonden. De op 

 pi. I fig. 3 voorgestelde vleugel eener Asilide zal dit duidelijk kunnen maken. 

 De vrij langwerpige discoidaal-cel (9) , die in 't midden des vleugels ligt , 

 wordt hier gevormd door de vertakking der discoidaal-ader (/") ; zij is aan haar 

 einde door eene terugloopende ader gesloten en stoot daar nog enkele langs- 

 aderen uit, die aan het laatste gedeelte van den achterland hare uitmonding 

 vinden en als zoovele takken der discoidaal-ader moeten worden beschouwd. 

 De middeldwarsader (w) staat in het midden boven de discoidaal-cel ; de 

 achterdwarsader (cc) bevindt zich onder die cel, niet ver van haren wortel > 

 en verbindt haar met de posticaal-ader (y). De onderste wortelcel (8 3 ) loopt spits 

 toe en is gesloten , omdat de posticaal-ader en de anaal-ader aan het einde 

 te zamen in hetzelfde punt uitloopen ; uit de hier bestaande richting van dó 

 posticaal-ader, die de onderste wortelcel van boven begrenst, is duidelijk te 

 zien , dat de ader , welke die cel sluit , niet als eene dwarsader is aan te 

 merken, gelijk men bij den Musciden-vleugel (fig. 1) ten onrechte zou kunnen 

 meenen. Verder vallen in fig. 3 nog de volgende bijzonderheden op te merken» 

 De randader (a) loopt hier langs den geheelen omtrek van den vleugel door ; 

 de hulpader (b) is volkomen en vrij lang ; nog langer is de subcostaal-ader (c) , 

 die bijna het eind van den voorrand bereikt ; de radiaal-ader (d) loopt met 

 haar evenwijdig en is aan het einde tot de subcostaal-ader opgebogen en met 

 deze vereenigd , waardoor de subcostaal-cel (4) gesloten en gesteeld is. De 

 cubitaal-ader (e) is op ongeveer hare halve lengte gevorkt en de beide takken 

 waarin zij zich verdeelt, zijn reeds van den beginne sterk gebogen en omslui- 

 ten daardoor eene eenigszins liervormige figuur. De drie wortelcellen (8 1 , 8 a , 



1) Dit verschil in het aderbeloop hangt min of meer samen met de verdeeling der 

 Diptera in twee hoofdafdelingen (Orlhorapha en Cydorapha). zooals later zal blijken. 



2 



