INLEIDING. 23 



ot uitgezweet wordt; bij verreweg de meesten geschiedt de gedaantewisse- 

 ling óf geheel vrij óf binnen in de larvenhuid. Er zijn in het algemeen twee 

 vormen van poppen te onderscheiden. Bij den eersten vorm vertoonen zich, 

 even als bij de poppen der vlinders, de verschillende deelen en ledematen van het 

 volkomen insect, tegen het lijf gedrukt en in schetden van de poppenhuid vervat; men 

 noemt deze m u m m i e p o p p e n. Hiertoe behooren ai degenen , die zich geheel 

 vrij of in een spinsel tot pop veranderen en ook sommige poppen van Ne- 

 matoceren , die even als de larven in het water leven en zich min of meer 

 daarin bewegen , ofschoon zij geen voedsel meer gebruiken. Het zijn de larven , 

 die wij hierboven tot Ie eerste en tweede afdeeling rekenden , welke zich in 

 deze mummiepoppen veranderen. 



Bij den tweeden vorm , — en hiertoe behooren de larven van onze derde afdee- 

 ling , — trekt zich de larve , als zij volwassen is , ineen ; hare huid verdroogt , 

 wordt bruin en hard , en het dier neemt de gedaante van een ei aan, waaraan 

 geene ringen of ledematen zijn te bespeuren; men noemt deze poppen ton- 

 netjes. Als het volkomen insect zich daarbinnen heeft ontwikkeld, opent dit 

 tonnetje zich aan het kopeinde door het oplichten van een gedeelte der huid 

 op de wijze van een rond dekseltje. Bij de eigenlijke vliegen (Muscidaé) wordt 

 dit dekseltje opgelicht , doordat het zich ontwikkelend insect zijn voorhoofd 

 sterk met lucht weet op te blazen , waardoor dit een grooten omvang aan- 

 neemt en daardoor tegen het dekseltje aandrukt; kort na het uitkomen is 

 deze blaas meestal nog waar te nemen, maar weldra verdwijnt zij en neemt 

 de kop zijne normale gedaante aan. 



Deze tweederlei poppenvorm is in den laatsten tijd als grondslag aangenomen 

 voor de systematische rangschikking , gelijk nader zal worden aangetoond. 



AANTAL SOORTEN. 



Ten tijde van Linnaeus werd verondersteld, dat de Diptera in aantal soor- 

 ten verre achterstonden bij de overige insecten-orden , met name bij de Co- 

 leoptera en Hymenoptera. Toen werd er aan het machtige heer van muggen 

 en vliegen nog niet de aandacht geschonken , die zij verdienen ; slechts wei- 

 nige soorten , die door hare grootte of door hare bijzondere menigvuldigheid 

 in 't oog vielen , waren bekend. Eerst toen sommige entomologen zich uit- 

 sluitend op de studie der Diptera gingen toeleggen, bleek het dat deze orde in 

 soortental niet voor de andere insecten behoeft onder te doen. De werken van 

 Meigen vooral deden deze studie eene reuzenschrede voorwaarts gaan ; zij 

 brachten orde en regelmaat in het systeem , maakten de beoefening van dit 

 deel der insectenkunde gemakkelijker en wekten bij anderen den lust op , om 

 zich met deze afdeeling bezig te houden. Het gevolg was, dat in weinige 

 jaren althans de Europeesche fauna der Diptera meer bekend werd , en eene\ 

 groote massa soorten beschreven werden. Weldra werd ook aan de uitlandsche 

 soorten ten minste iets gedaan , getuige de werken van Wiedemann 1). 



1) Diptera exotica, Kiel, 1821, enAussereuropaischeZiveifliigler, 2dln., Hamm, 1828,1830. 



