SYSTEMATISCHE RANGSCHIKKING DER DIPTERA. 31 



rologie tot een onderwerp van studie heeft gekozen , is de kennis der Diptera 

 een nieuw tijdperk ingetreden. 



Inmiddels had Latreille , toen Meigen nauwelijks aan het werk was reeds 

 het stelsel van Fabricius aanmerkelijk verbeterd en door meer op de ^eheele 

 organisatie te letten , de familiëo en geslachten op veel natuurlijker wijze ge- 

 groepeerd , terwijl hij later op menig punt de juistheid van Meigen's inzichten 

 erkende en deze op vele plaatsen in zijne eigen geschriften overnam. 



Meigen's stelsel werd door Wiedemann ook op de exotische soorten toege- 

 past en op denzelfden grondslag werd door Macquart voortgebouwd. Beiden 

 en vooral de laatste, maakten nog verscheidene nieuwe generieke afzonde- 

 ringen, die grootendeels de proef kunnen doorstaan; doch wat de beschrijving 

 der soorten betreft, staat Macquart ver bij zijne voorgangers, inzonderheid 

 bij Meigen en Fallen , ten achter. Aan Robineau Desvoidy , die te gelijkertijd 

 over de Diptera schreef, heeft men, voornamelijk in de groote familie der 

 Musciden , verscheidene welbegrensde geslachten te danken , maar zijne Ge- 

 woonte om de soorten allen onder nieuwe namen te beschrijven met ver- 

 waarloozing der bestaande synoniemen , heeft aan zijnen arbeid veel waarde 

 ontnomen. 



Van Zetterstedt , die uitsluitend de Noordsche fauna behandelde, kan wel 

 niet gezegd worden , dat hij voor de systematiek veel heeft gedaan ; maar 

 zijne voortreffelijke en nauwkeurige beschrijvingen der soorten maken zijne 

 werken nog steeds tot eene vraagbaak voor de dipterologen. Jammer dat zijn 

 toeleg, om de soorten weder tot de oude grootere genera terug te brengen 

 hem heeft verhinderd om der wetenschap even bevorderlijk te zijn in de 

 groepeering als in de kennis der soorten. 



De verdeeling der Diptera, als aanhangsel van Weslwood's Modem Classiji* 

 cation of insects gegeven, en die gezegd wordt uit de pen van Haliday te zijn 

 gevloeid , mag ook wel onder den meest verdienstelijken arbeid van dezen aard 

 worden gerekend, Nog meer heeft het systematische gedeelte der wetenschap 

 te danken aan de werken van Löw. Deze , zeker de vruchtbaarste en de^elijkste 

 der hedendaagsche schrijvers over dipterologie , heeft in zijne veelvuldige ge- 

 schriften overal met bewonderenswaardige scherpzinnigheid de juiste ender- 

 scheiding der soorten op het oog gehad , en niet alleen de geslachten , waar^ 

 onder een groot aantal nieuwe , maar ook menigmaal de grootere groepen ert 

 familiën , op heldere svijze door duidelijke kenmerken afgebakend. 



Een der belangrijkste werken , in de laatste jaren over dipterolo°-ie ver* 

 schenen, is voorts ontegenzeggelijk de Fauna austriaca van Schiner, waarin 

 de Oostenrijksche Tweevleugehgen volgens de nieuwste ontdekkingen worden 

 gerangschikt en beschreven; doch nauwelijks had de schrijver zijn boek vol> 

 eindigd, of hij kondigde een nieuw stelsel tot rangschikking der Diptera aan 1). 

 De aanleiding hiertoe was gegeven door Brauer, die in eene Monographie 

 der Oestriden zijne beschouwingen deswege mededeelde en de geheele orde in 



1) Verhandhingen der zool. bot. Geseüschaft in Wien, dl. XIV (1864). 



