SYSTEMATISCHE RANGSCHIKKING DER DIPTEEU. 41 



inwrichting door de breede borst gescheiden. 

 Leefwijze als volkomen insect op warmbloedige 

 dieren ; voortteling door het baren van poppen 

 (pupipard) 99 



na. Wortelcellen der vleugels allen in dezelfde mate en 

 gewoonlijk sterk ontwikkeld; de beide ondersten 

 weinig korter dan de bovenste , allen dikwijls tot 

 de halve vleugellengte , de onderste tot aan of dicht 

 bij den vleugelrand uitgestrekt 1); schijfcel altijd 

 aanwezig ; sprieten met een rugborstel of ook wel 



met eene eindgrilïel of eindborstel *^ 



Wortelcellen der vleugels van zeer ongelijke grootte ; 

 de bovenste langwerpig en meestal tot omstreeks 

 het midden der vleugels reikende ; de beide on- 

 dersten klein , min of meer driehoekig , dicht 

 naar den vleugel wortel teruggetrokken , somtijds 

 zelfs zeer weinig ontwikkeld ; ook wel al de 

 wortelcellen en tevens de schijfcel ontbrekend 

 (P/wridac) ; sprieten steeds met een rugborstel . ee 



lb. Het omgebogen einde der discoidaal-ader (de spits- 

 dwarsader) en de schijfdwarsader dicht bij den 

 vleugelrand en dikwijls daarmede evenwijdig loo- 

 pende ; tusschen de cubitaal-ader en de discoidaal- 

 ader eene buitengewone langsader (vena spuria) , 



die de middeldwarsader doorsnijdt XXVI. Si/rpthidae. 



Het omgebogen einde der discoidaal-ader (de spits- 

 d warsader) en de ach terd warsader aan hunnen 

 oorsprong hoekig , ver van den vleugelrand ver- 

 wijderd ; tusschen de cubitaal-ader en de discoi- 

 daal-ader geene buitengewone langsader . ... cc 



cc. Zuiger hoornachtig, dun en lang vooruitstekend of 



knieachtig naar onderen omgebogen .... XXVII. Conopsulae. 

 Zuiger vleezig , kort of slechts weinig vooruitste- 

 kend , nimmer knieachtig orruebogen . . • . dd 



dd. Wortelcellen , althans een of meer van haar , de 

 halve vleugellengte bereikende ; de onderste tot 



1) Het geslacht Dalmannia , tot de familie der Conopsidac behoorende , heeft de on- 

 derste wortelcel kort en recht afgeknot , in tegenstelling met de overige geslachten van 

 die familie , waar zij tot dicht bij den achterrand reikt. Men zal daardoor geneigd z.jn 

 dit geslacht in de tweede afdeeling te zoeken. Inderdaad gelijkt het aderbeloop zeer op 

 dat der Musciden ; toch is de onderste wortelcel naar verhouding grooter ; overigens 

 zal de dubbel omgebogen lange zuiger en de dikke griffelachtige rugborstel der sprieten 

 wel den weg wijzen. De inlandsche soort van het geslacht Dalmannia is bovendien 

 hoogst zeldzaam. 



