42 SYSTEMATISCHE RANGSCHIKKING DER DIPTERA. 



dicht bij den vleugelrand uitgestrekt ; sprieten 

 rondachtig met een rugborstel ; achtertarsen niet 



verbreed XXVIII. Pipunculidae. 



Wortelcellen allen nauwelijks een vierde ot een derde 

 der vleugellengte bereikende ; de onderste ver van 

 den vleugelrand verwijderd ; sprieten spits toeloo- 

 pend , met een eindborstel ; achtertarsen veelal 



verbreed XXIX. Platj/pezidae. 



ee. Zuiger en palpen rudimentair of zelfs ontbrekend ; 



mondopening zeer klein XXX. Oestridae. 



Zuiger en palpen geheel ontwikkeld ; mondopening 



breed ff 



ff. Sprieten aan hare inwrichting van den mondrand 

 verwijderd ; radiaal-ader en ook (op zeer enkele 

 uitzonderingen na) de schijfcel der vleugels altijd 



aanwezig XXXI. Muscidae. 1) 



Sprieten zeer dicht bij den mondrand ingewricht ; 

 de radiaal-ader , de schijfcel en alle wortelcellen 

 ontbrekend ; (cubi taai-ader niet verder dan tot de 

 helft van den voorrand reikende, dikwijls aan 't 

 einde kort gevorkt ; alleen de voorste aderen krach- 

 tig en overigens drie of vier zwakke en weinig 



gekleurde langsaderen aanwezig) XXXII. Pkoridae. 



(jg. Kop vrij groot, in eene langwerpige inkeping van 

 den thorax ingewricht ; het eerste lid der tarsen , 

 althans der voorste tarsen , verkort ; vleugels 

 meestal aanwezig. Leefwijze parasitisch op ver- 

 schillende zoogdieren en vogels XXXIII. Hippoboscidae. 



Kop klein , op den thorax teruggeslagen en daarop 

 rustende ; het eerste lid der tarsen verlengd ; vleu- 

 gels bijna altijd ontbrekende. Leefwijze parasitisch 

 op vledermuizen XXXIV. Ngderibidae. 



1) Hiertoe behooren o. a. de gewone huisvlicg (Musea domestica) , de vleeschvlieg 

 met het blauwe achterlijf (Calliphora erythrocephala) enz. — Hoewel deze familie, 

 wat het aantal geslachten en soorten betreft , bijna zoo groot is als al de overigen 

 te zamen , en vele schrijvers haar in onderscheidene familiën hebben verdeeld, moet 

 het niettemin in het oog vallen , dat , bij al de verschillende vormen , toch overal een 

 en hetzelfde type heerscht. Op het voetspoor van Westwood en Schiner, laat ik dan 

 ook de familie als zoodanig in haar geheel , en beschouw ik de onderverdeelingen , 

 waarin zij zich splitsen laat, slechts als groepen. 



