48 L CECIDOMYIDAE. 



De melkwitte larve leeft gezellig en soms in grooten getale in de misvormde 

 bladeren aan het eind der takken van den Esschenboom (Fraxinus excelsior) 

 en gaat in de aarde om zich te verpoppen. 



De soort werd in September aangetroffen in de middelduinen onder Over- 

 veen (Kink.). 



2. Cec. albipennis Winn. — Syn. Winn. Linn. Ent. VIII. 216. 3 ; Löw , 

 Dipt. Beitr. IV. 35. 24; Schiner, Fn. austr. II. 371. 



Ruim 2 mm. — Kop zwart; sprieten bleekgeel, 15-ledig, bij het g iets 

 meer , bij het ? iets minder dan de halve lengte des lijfs ; bij het g de 

 schaftleden gesteeld, de steel nauwelijks half zoo lang als de knop; bij het % 

 de leden ongesteeld ; uitstaande beharing witachtig. Lijf zwaï tbruin met 

 zwarte beharing; de thorax eenigszins grauw, met vier zwarte langsstrepen ; 

 de borstzij den, de hals, eene vlek aan den wortel der vleugels, de achterrug 

 en de insnijdingen der lijfsringen roodbruin; bij het $ ook de buik rood- 

 bruin , met zwarte insnijdingen. Pooten zwartbruin , van onderen wit ; aan de 

 achterpooten de schenen en tarsen zilverwit. Kolf j es wit met bruinen knop. 

 Vleugels bij het $ melkwit , bij het % meer glasachtig ; de beharing wit ; de aderen 

 doorschijnend, alleen de randader bruinachtig; cubitaal-ader bijna recht, in 

 het midden nauwelijks iets uitgebogen ; de onderste arm der posticaal-ader 

 buitengewoon steil naar den achterrand gebogen. Na den dood wordt de 

 kleur van het lijf donkerder en die der pooten bleeker. 



Door Winnertz gekweekt uit de wilgenrozen van Salix alba. De mug komt 

 in het begin van Mei te voorschijn. Bij Rotterdam gevangen (Frans). 



3. Cec. salieiperda L. Duf. — Syn. C. salieiperda , L. Duf. Ann. des Sc. nat. 

 2e Série, XVI. 262; Giraud, Verh. d. Zool bot. Ges. XI. 479. 4; Schi- 

 ner, Fn. austr. II, 371; — C. terebrans , Löw, Linn. Ent. VII. 373. 



Gelijkt zeer op C'. albipennis , doch is meestal iets kleiner (1,5 mm.) , de 

 voorste pooten zijn lichter van kleur en de onderste arm der posticaal-ader is 

 minder steil naar beneden gebogen. In de leefwijze der larven bestaat vooral 

 een groot verschil ; die van saliciperda namelijk wonen in het hout van wilgen 

 en popels , waarvan zij de schors zoodanig vernielen , dat deze in stukken af- 

 valt. Bij het uitkomen der muggen blijft het witachtige hulsel der poppen 

 aan het hout hangen , zoodat dit door de menigte dier hulsels soms een ge- 

 spikkeld aanzien krijgt. De pop heeft aan het kopeinde twee naar elkander 

 toegebogen aanhangsels of hoorntjes. 



Ik ontving eens van den heer Heylaerts te Breda een wilgenknots, die sterk 

 met deze poppen bezet was ; de mugjes kwamen in Juni te voorschijn. Ook 

 bij Leiden aangetroffen (V. V. en Rits.). 



4. Cec. Galii Winn. — Syn. Winn. Linn. Ent. VIII. 235. [22 j Löw , Dipt» 

 Beitr. IV. 37. 43; Schiner, Fn. austr. II. 376. 



1,75 mm. — Sprieten 16- tot 17-ledig, bleekbruin, de wortelleden lichter, 



