I. CECIDOMYIA. 51 



De larve leeft in rietstengels , waarin zij ook door den Heer Snellen werd 

 gevonden ; uitwendig is hare aanwezigheid in den stengel riet te zien. 



8. Cec. Brassicae Winn. — Syn. Winn. Linn. Ent. VIII. 231. IS; Schiner , 

 Fn. austr. II. 374. 



Ruim 1 mm. — Sprieten zwart, 15-ledig, bij het <£ bijna ter lengte des 

 lichaams , met gesteelde schaftleden , de steel zoo lang als de knoppen , die 

 met lange uitstaande haren bezet zijn ; bij het § de sprieten slechts half zoo 

 lang als het lichaam , met ongesteelde leden. Kop zwartbruin , het aangezicht 

 lichter en even als de oogrand zilverwit bebaard. Thorax zwart , met witte 

 beharing, aan den vleugelwortel eene vleeschroode viek ; in de borstzijden drie 

 zilverwitte haarvlekjes. Achterlijf vleeschrood , met soms onduidelijke bruine of 

 zwarte ringranden ; de lange eierbuis bleekgeel. Pooten zwart ; de heupen en 

 de onderzijde der dijen , schenen en tarsen zilverwit. Kolfjes roodgeel. Vleugels 

 (pi. II fig. 1) glasachtig, grauw behaard, sterk iriseerend ; de voorrand don- 

 kerzwart; de aderen donker en duidelijk; subcostaal-ader nicht tegen den 

 voonand ; cubitaal-ader boogvormig naar den voorrand loopende ; posticaal-ader 

 recht , met de beide armen der vork gebogen ; de bovenste arm groot en 

 duidelijk. Na den dood wordt meestal het achterlijf ook geheel zwart. 



De larve is melkwit, met geel doorschijnend darmkanaal; de huid eenigszins 

 korrelig ; de achterland van den voorlaatsten ring met eenige borsteltjes be- 

 kranst. Zij leeft gewoonlijk in groot aantal in de uitschietsels van het kool- 

 zaad , doet deze geel worden en verwelken en belet dan het zaad rijp te wor- 

 den. De mugjes komen in Juni en 't begin van Juli te voorschijn. In 1861 

 bragt deze soort in de provincie Groningen belangrijke schade aan het kool- 

 zaad toe (Wtt.). 



9. Cec. salicina Schrank. — Syn. Tipula salicina , Schrank , Ins. austr. 

 425. 884 ; — Cecidomyia salicina , Meig. Syst. Beschr. 1. 100. b ; Macq. Dipt. 

 du nord de la France , ll5. G ; Winn. Linn. Ent. VIII. 121. 8; Giraud, 

 Verh. zool. bot. Ges. XI. 477. pi. XVII f. 3; Löw , Dipt. Beitr. IV. 

 35. 27; Schiner, Fn. austr. II. 372; — C. Frischii, Bremi , Neue Denk- 

 schr. der Schweiz. Ges. VIII. 24. 



1,5 — 2 mm. «— Sprieten bruin , bij het <ƒ bijna zoo lang als het lichaam , 

 16- tot 17-ledig; de schaftleden gesteeld ; bij het $ ter halve lengte des 

 lichaams , met ongesteelde leden. Voorhoofd zwartachtig ; aangezicht en mond- 

 deelen bruingeel of bruin ; boven den mond een bosje zilverwitte haren. Thorax 

 zwartbruin of zwart ; de hals en eene streep van daar naar den vleugelwortel 

 roodgeel ; op den thorax twee rijen van gele haren , waartusschen enkele zwarte 

 borsteltjes; ook het schildje met gele beharing; in de borstzijden eenige zil- 

 verwitte haarvlekjes. Achterlijf vleeschrood ; de achterrand der ringen van 

 boven verdonkerd en even als de buik met zilverwitte haren bezet , die vooral 

 aan den zijnaad in 't oog vallen; bij het $ de laatste leden der lange eierbuis 

 bleekgeel. Pooten zwart of zwartbruin , aan de onderzijde even als de heupen 

 zilverwit. Kolljes witachtig , meest met donkeren knop. Vleugels een weinig 



