I. CECIDOMYIA. 53 



Na den dood wordt de thorax bruingeel , van boven donkerbruin ; ook het 

 achterlijf wordt donkerder , de pooten daarentegen lichter van kleur. 



De witte larve is van Juni tot in den herfst te vinden in gallen aan de 

 bladeren en de bladstelen der brandnetels ; als zij volwassen is , splijt de gal 

 en begeeft zich de larve in de aarde , waar zij in een dicht wit zijdeachtig 

 hulsel tot pop verandert en veertien dagen later het mugje levert. 



De gallen zijn bij den Haag niet zeldzaam; de kweeking van het insect is 

 mij echter nog niet gelukt. 



12. Cec. Pyri Bouché. — Syn. Bouché , Stett. Ent. Zeit. VIII. 144; Winn' 



Linn. Ent. VIII. 242. 29; Schiner , Fn. austr. II. 377. 

 1,25 — 1,75 mm. — Sprieten donkerbruin, 15- tot 1 G-ledig, bij het g zoo lang 

 als het lichaam , met gesteelde schaftleden , waarbij de steel even lang als de 

 knop is; bij !et % de sprieten nauwelijks ter halve lengte des lichaams, de 

 onderste 6 of 7 leden met korte steekjes. Aangezicht bruin; boven den mond- 

 rand een bosje zilverwitte haren; palpen bruingeel. Achterhoofd even als de 

 thorax zwartbruin , op den rug vier langsrijen bleekgele haren ; eene plek onder 

 den vleugelwortel en bij pas uitgekomen exemplaren ook de achterrug vleesch- 

 rood. Achterlijf vleeschrood , met breede zwarte banden en eene witte haar- 

 franje aan den achterrand der ringen ; eindli l bij het <ƒ rood met zwarte 

 tang ; eierbuis bij het $ lang uitstekend , bleekgeel , aan den wortel donkerder. 

 Pooten pekbruin , de tarsen donkerder , van onderen met witten weerschijn. 

 Kolfjes bruin; de steel aan den wortel rood. Vleugels glasachtig, tegen eene 

 donkere oppervlakte eenigszins witachtig, in het paarsche iriseerend, met don- 

 kergrauwe beharing ; de voorrand en de bovenste langsaderen zwart ; cubitaal- 

 ader bijna recht , met eene weinig merkbare buiging opwaarts , en ver van 

 de vleugelspits uitmondende ; posticaal-ader bruin , recht , met den ondersten 

 arm boogvormig naar den achterrand loopende. 



Na den dood worden de kleuren donkerder en het lichaam meestal geheel 

 zwartbruin. 



De larve is melkwit , met geel doorschijnend darmkanaal , aan den voor- 

 laatsten ring met eenige borstelhaartjes ; zij wordt in meer dan eene generatie 

 gedurende den geheelen zomer gevonden in den omgekrulden rand der bladeren 

 van jonge perenboomen en begeeft zich in de aarde om te verpoppen. 



Bij Rotterdam (Sn.). 



De volgende soorten zullen wellicht in later tijd ook bij ons te lande kun- 

 nen worden waargenomen. Daar zij moeielijk door eene beknopte en daaidoor 

 soms onvolledige beschrijving, maar vooral aan de leefwijze der larven en aan 

 de misvormingen, die zij aan de planten veroorzaken, kunnen herkend worden , 

 zal ik bij ieder kortelijk eenige bijzonderheden deswege vermelden. 



Ce idomyia Persicariae Linn (Syst. nat. XII. 977. 49 ; Winn. Linn. Ent. VIII. 

 219. C). De larve leeft in Juli in de omgekrulde , misvormde en helderrood 

 gekleurde bladranden van Polygomum persicaria. 



