II. HORMOMYIA. 57 



langsbanden ; ook een paar vlekjes in de borstzijden , en voorts de borst en 

 achterrug donkerbruin. Achterlijf vleeschrood , met donkerbruinen glanzigen 

 zoom der ringen; bij het $ de tangarmen klein, lamellenachtig; bij het % de 

 eierbuis kort. Pooten bleek roodgeel. Vleugels met flauwe bruinachtige tint; 

 cubitaal-ader aan den wortel onschijnbaar ; de bovenarm der posticaal-ader zeer 

 onduidelijk; de daar langs loopende vleugelplooi daarentegen zeer in 't oog 

 vallend. 



Na den dood wordt het geheele lijf van boven donkerbruin, van onderen 

 met de pooten bleekgeel. 



Leefwijze onbekend. Enkele voorwerpen gevangen bij Utrecht en Amersfoort (Six). 



2. Ilorin. Fagi Hartig. — Syn. Cecidomyia Fagi , Hartig , Jahresberichte , 

 I. 4. 641 ; Löw, Dipt. Beitr. IV. 31 ; Winn. Linn. Ent. VIII. 235. 74; 

 Wtt. Volksleesboek over schad. en nutt. ins. p. 60 (met afb. der mug en 

 gallen) ; — Hormomyia Fagi , Schiner , Fn. austr. II. 398. 



4—5 mm. — Sprieten donkerbruin, 20- tot 24-ledig , bij het J een weinig 

 langer dan het lichaam , de schaftleden gesteeld , aan de middelste leden de 

 steel en de knop even lang ; bij het <j> de sprieten slechts een derde der 

 lichaamslengte , met ongesteelde leden. Kop zwart ; palpen geel. Thorax hoog 

 gewelfd , doch niet over den kop reikende , zwartbruin , van boven met drie 

 langsgroeven , die met zwarte haartjes bezet zijn ; hals en borstzijden vleesch- 

 rood. Achterlijf donker vleeschrood, met grauwe beharing; eierbuis kort met 

 een paar rondachtige lamellen. Pooten zwartbruin ; het tweede heuplid , 

 de wortel der dijen en de gewrichten geel of witachtig. Kolfjes roodgeel. Vleu- 

 gels bijna glasachtig, zeer flauw iriseeren d , tegen eene donkere oppervlakte 

 gezien eenigszins witachtig ; cubitaal-ader zacht gebogen , in de vleugelspits 

 uitloopende, haar wortelstuk zeer dun, nauwelijks waar te nemen; posticaal- 

 ader recht , de armen der vork zeer bleek ; de bovenste een weinig opgebogen , 

 de onderste bijna rechthoekig naar beneden gebogen, 



Na den dood wordt de kleur van het achterlijf donkerbruin , die der pooten 

 pekbruin of zelfs bruingeel. 



De melkwitte larve woont in harde, kegel- of peervormige , kaneelkleurige 

 gallen op de beukenbladeren , verpopt zich daarbinnen en brengt er als pop 

 den winter door; de mug komt in het volgende voorjaar uit. 



De zeer in 't oog vallende gallen vond ik soms in menigte te Amersfoort, 

 te Hilversum en te Beek; in het Haagsche Bosch, waar zoovele beuken staan, 

 heb ik er altijd te vergeefs naar gezocht. 



3. Horm. elegaus Winn. — Syn. Cecidomyia eiegans, Winn. Linn. Ent. 

 VIII. 287. 76; — Hormomyia elegant , Schiner, Fn. austr. II. 400. 



3,5 mm. — Sprieten bruin , 20-ledig , bij het f een vierde , bij het % de 

 helft korter dan het lichaam. Kop, thorax en schildje glanzig zwart; de tho- 

 rax hoog gewelfd, maar niet over den kop reikende; borstzijden vleeschrood; 

 achterlijf zwartbruin , met de insnijdingen en eene ruglijn wit, alsmede eene 

 witte stip aan den voorrand van den derden tot zevenden ring; de achtste 



