II. HORMOMYIA. 59 



5 bijeen , in de knoopen tusschen de bladscheede en de halm van Poa nemo- 

 ralis , waaraan alsdan eene eivormige ruigharige misvorming ontstaat ; in Juli 

 of Augustus verandert zij daarbinnen tot pop , waaruit de mug niet voor de 

 volgende lente te voorschijn komt. 



H. Corni Gir. (Verh. zool. bot. Gesellsch. XIII. 1301. 1). De larve in harde 

 gallen op de bladeren van Cornus anguinea L. ; zij verpopt zich in de aarde 

 en overwintert daar ; de gallen steken aan weerskanten van het blad uit. 



III. COLPODIA Winn. (Linn. Ent. VIII. 188). PI. II Bg. 4. 



Gelijkt in de voornaamste kenmerken op de beide voorgaande geslachten. 

 De sprieten van het $ (het £ is niet bekend) zijn dun, 13-ledig ; de schaft- 

 leden gesteeld. Thorax matig gewelfd. Eierbuis kort, met een paar kleine 

 eindlamellen. Pooten lang; het eerste tarsenlid zeer kort, het tweede ten 

 minste zoo lang als de schenen. Vleugels bijzonder lang en smal ; het ader- 

 beloop levert het meest onderscheidende kenmerk op ; de subcostaal-ader ligt 

 dicht tegen den voorrand en bereikt dien vóór het midden; kort vóór hare 

 uitmonding ontspruit uit haar de cubitaal-ader, die min of meer evenwijdig 

 met den voorrand loopt, aan 't eind sterk naar beneden gebogen is en 

 onder de vleugelspits uitmondt; haar wortelstuk langer dan bij de voorgaande 

 geslachten; middeldwarsader zeer lang, S-vormig gebogen en zóó met de 

 cubitaal-ader verbonden , dat zij niet voor de basis dier langsader kan wor- 

 den aangezien ; de posticaal-ader vrij dicht bij den achterrand , aan het einde 

 niet gevorkt, althans van den buitensten arm is slechts bij zeer gunstig licht 

 eenig spoor te zien. 



Vroeger was slechts ééne soort van dit geslacht beschreven, nl. G. angusti- 

 pennis Winn. Eene tweede soort werd door mij bij den Haag gevangen. 



Col podia pallidula V. d. W. — Syn. Van der Wulp , Tijdschr. voor Ent. 

 XVII. 113. 1. 



? Bijna 2 mm. — Eenkleurig bleekgeel , ook de sprieten , palpen , pooten 

 en kolfjes ; alleen de laatste sprietleden eenigszins bruinachtig en de oogen 

 zwart. Sprieten iets korter dan het lichaam ; de steel der schaftleden onge- 

 veer de helft korter dan de langwerpig ovale koppen. Achterlijf met vrij lange 

 witachtige beharing ; eierbuis kort , met een paar zeer kleine eindlamellen. 

 Vleugels glasachtig , met gele en paarse iriseering ; aderen en beharing 

 bleekgeel; voor het aderbeloop zie de beschrijving van het genus en de 

 afbeelding. 



In het Scheveningsche bosch , in April en Mei (Sn., Six en V.d. W.) ; ook 

 bij Utrecht (Six). 



De andere soort van dit geslacht, C. angustipennis Winn. (Linn. Ent. VIII. 

 293. fcü), onderscheidt zich van de hier beschrevene door iets minder grootte, 

 door drie donkerbruine langsstrepen op den thorax en door iets bruinachtige , 

 grauw behaarde en bruin geaderde vleugels. Winneitz kweekte haar uit rot- 

 tend beukenhout. 



