62 I. CECIPOMYIDAK. 



Te Velzen in Juli gevangen (V. V.) , ook bij den Haag in Augustus door 

 mij zelven. Winnertz kweekte de soort uit rottend hout. 



5. Ep dorsalis Winn. — Syn. Cec'idomyia dorsalis . Winn. Linn. Ent. VIII. 

 297. 88; — Epidosis dorsalis, Schiner, Fn. austr. II. 404. 



? 3 mm. — Sprieten donkerzwart , ruim half 2:00 lang als het lichaam , 

 13-ledig ; de steel der schaftleden nauwelijks half zoo lang als de knop. Kop 

 met de monddeelen vuilgeel ot zelfs zwartachtig; schedel en achterhoofd zwart. 

 Thorax bruingeel , op den rug met drie samengevloeide langsbanden , die van 

 achteren vóór het schildje eene ronde gele vlek insluiten ; in de borstzij den 

 tusschen de voorste heupen eene zwarte vlek, van waar een zwart streepje 

 naar den vleugelwortel gaat ; een dergelijk streepje loopt van de achterheupen 

 over de inplanting der kolfjes heen langs den onderrand des acliterrugs en 

 tusschen beiden ligt nog een zwart vlekje. Achterlijf licht bruingeel, met 

 zwarte insnijdingen ; anus geel met zwarte spits ; eierbuis kort , met een paar 

 ronde lamellen. Beharing op den thorax zwart , overigens bleekgeel. Pooten 

 zwart , met de heupen en de wortel der dijen geel. Kohjes geel , de knop van 

 onderen zwartachtig. Vleugels bruinachtig , iriseerend , met donkergrauwe be- 

 haring en zwartbruine aderen ; de middeld warsader slechts flauw gebogen. 



Na den dood wordt de borst zwartachtig , het achterlijf geheel donkerbruin 

 even als ook de kolfjes. 



Het cT is onbekend, en de levenswijze nog niet waargenomen. 



Ik ving de soort bij den Haag in Mei. 



De volgende soorten zullen later wellicht ook in ons land gevonden worden : 



Epidosis leucopeza Meig. (Syst. Beschr. VI, 268. 19). Alleen het g bekend, 

 dat op E. albitarsis gelijkt, waarvan het hoofdzakelijk onderscheiden is, door- 

 dien het wit der tarsen ook de wortelhelft van het vijfde lid en aan de ach- 

 tertarsen bovendien de spits van het tweede lid inneemt; de soort is iets 

 grooter (3 mm.). Leefwijze onbekend. 



E. defecta Löw (Dipt. Beitr. IV. 38. 57). 1,73 mm. Zeer kenbaar aan de 

 niet gevorkte posticaal-ader ; de larven wonen in rottend beukenhout. 



E. cortwalis Löw (Linn. Ent. V. 377). 3 — 4,5 mm. Vuilgeel ; rug van den 

 thorax , borstzijden en een deel van het achterlijf bruinachtig ; sprieten in 

 beide sexen ongeveer 26-ledig; pooten lichtbruin, eierbuis lang. De larven 

 weiden door Dr. Scholz onder de schors van ijpenboomen gevonden , alwaar zij 

 ook verpoppen. 



E. pallipes Winn. (Linn. Ent. VIII. 295. 84). Alleen het $, 2,25 mm. 

 Sprieten een vierde korter dan het lijf, 13-ledig ; thorax geel , met drie bruine 

 saamgevloeide langsbanden; achterlijf bruingeel; eierbuis kort, pooten bruin, 

 met witte tarsen. Leefwijze onbekend. 



E. albimana Winn. (1. c. 296. 85). Alleen het $ , 2,5 mm. Geel ; thorax 

 met drie zwartbruine langsstrepen ; sprieten zoo lang als het lijf, 13-ledig; 

 pooten zwartbruin; aan de voorste tarsen de spits van het derde en de beide 



