VI. diplosis. 65 



den der vleugels ligt een dergelijke, maar nog flauwere band, die aan de uit- 

 monding der subcostaal-ader begint , doch aan de posticaal-ader afgebroken is ; 

 aan de vleugelspits een paar , meestal samenhangende vlekken ; bij het $ is 

 deze teekening donkerder dan bij het <£. 



Na den dood is het geheele lichaam vuilgeel, alleen de thorax van boven 

 bruinachtig. 



Bij Utrecht gevangen (Six). Winnertz verkreeg de soort uit larven, die in 

 rottend hout leefden. 



2. !>ipl. variegata Macq. (PI. II. fig. 7). — Syn. Cecidomyia variegata, 

 Macq. Dipt. I. 115. 3: id. Suit. I. 100. 6; Meig. Syst. Beschr. VII. 22. 

 84; Zett. Dipt. Scand. IX. 3691. 21. 



2,o.'3 — 3 mm. — Sprieten bruin , bij het <£ een derde , bij het $ de helft korter 

 dan het lichaam ; de schaftleden in beide sexen kort gesteeld. Kop donkerbruin. 

 Thorax grauwachtig geel, met drie bruine langsbanden; de middelste van ach- 

 teren verkort en spits toeloopend. Achterlijf roodachtig; eierbuis van het % 

 kort, met een paar tepelachtige lamellen. Pooten zwartbruin , met een breeden 

 witten ring op de dijen , de schenen en elk der tarsenleden. Kolfjes witachtig. 

 Vleugels aschgrauw , in het groene iriseerend , met grauwe beharing en ver- 

 scheidene paarsbruine vlekken, waarvan twee aan den voorrand het duidelijkste 

 zijn; uitmonding der cubitaal-ader in de vleupelspits. 



Bij herhaling gevangen b'y Utrecht en Piijzenburg, in Juli en Augustus (Six). 



3. Dipl. centralis Winn. — Syn. Cecidomyia centralis, Winn. Linn. Ent. 

 VIII. 277. 67; — JJiplosis centra lis , Schiner , Fn. austr. II. 394. 



$ 1,5 mm. (zonder eierbuis). — Sprieten bruin , ruim half zoo lang als het 

 lichaam ; de schaftleden uiterst kort gesteeld. Kop , thorax en achterlijf roodgeel ; 

 op den thorax drie bruine langsbanden ; borst zwartachtig; eierbuis ongeveer half 

 zoo lang als het lichaam , met een paar kleine ronde eindlamellen ; beharing 

 van het lijt bleekgeel. Pooten zwartbruin en wit geteekend ; de spits der dijen 

 en schenen, een breede ring op het midden der schenen, het eerste tarsenlid 

 en het einde der volgende tarsenleden zijn donker, het overige wit. Kolfjes wit. 

 Vleugels glasachtig met drie flauwe paarsaehtige dwarsbanden , een dicht bij 

 den wortel , een tweede over het midden des vleugels en den wortel der pos- 

 ticaal-vork bestrijkende , de derde vóór de vleugelspits ; tusschen de beide 

 laatste banden eene groote ronde vlek van dezelfde kleur ; ook de posticaal-ader 

 is paarsachtig beschaduwd ; haar onderste arm loopt met een rechten hoek 

 naar den achterrand. 



Het g is onbekend, even als ook de levenswijze. 



Zeldzaam; het % te Rotterdam gevangen (Frans.). Een g , dat in de tee* 

 kening der vleugels veel overeenkomst met het hierboven beschreven $ heeft , 

 werd in Juni te Leiden gevangen door den Heer C. Ritsema ; de sprieten zijn 

 aan dit exemplaar langer dan het lichaam en ongeveer 20 -ledig ; de kleur van 

 het lijf is echter vrij donkerbruin en de teekening der pooten veel minder in 

 't oog vallend. 



5 



