IX. ASPIIONÜYUA. 71 



cubitaal-ader aan haar einde naar beneden gebogen, met de uitmonding onder 

 de vleugelspits; middeidwaï sader zeer scheef en schijnbaar de basis der cubi- 

 taal-ader vormende ; posticaal-ader aan haar uiteinde gevorkt. 



De meeste soorten zijn vrij groot (3 tot 7 mm.); de larven leven in de 

 bloesems en in galachtige uitwassen van sommige planten. Van de 12 uit 

 Europa beschreven soorten is tot dusver alleen in ons land aangetroffen 



Asphondylia Vcrbasci Vall. — Syn. Ceidomyia Yerlasci , Vallot , Actes 



de Tacad. de Dijon , 1827. 92; Léon Dufour, Ann. des scienc. natur. 3me 



série, zool. V. 5. pi. 2 fig. 1 — 12; — Asphondylia Verhasci , Schiner, Fn. 



austr. II. 396 ; — Cec. Scrophulariae , Schiner , Verh. zool. bot Gesellsch. 



VI. 220. 



3 mm. — Bruingrauw. Sprieten bij het <$ zoo lang als het lichaam , bij 



het $ korter ; in beide sexen 1 4-ledig , het laatste lid omtrent even lang als 



het voorlaatste 1). Thorax en vooral het achterlijf met geelgrauwe , eenigszins 



wollige beharing; op den thorax een paar zwartachtige langslijnen ; schildje 



geel. Pooten bleekgeel of bleekbruin , de dijen aan den svortel meestal lichter 



en de tarsen iets verdonkerd. Kolfjes bruin , de steel aan den wortel lichter. 



Vleugels groot, met dichte grauwbruiue beharing en vrij dikke bruine aderen. 



In Juli te Beek gevangen (V. V.). 



De larve woont volgens de aangehaalde schrijvers in de bloesems van Verhas- 

 eum thapsus en Scrophuïaria canina, die daardoor misvormd worden. 



Als soorten , die wellicht in ons land nog zullen gevonden worden , dienen 

 te worden vermeld: 



Asphondylia Sarothamni Löw (Dipt. Beitr. IV. 38. 48). Eene der grootste 

 Cecidomy den , 4 — 5 mm.; de larve in knopvormige gallen aan de takken van 

 Farothamnus scoparius. 



A. Echii Löw (1. c. 38. 50). De larve in de eenigszins opgezwollen bloesems 

 van Echium vulgare , die dan gesloten blijven en waarbinnen de verpopping 

 plaats heeft. 



X. SPANIOCERA Winn. (Linn. Ent. "VIII. 190). PI. II. lig. 12. 



Lichaam schubachtig behaard. Sprieten draadvormig , 13-ledig; de leden 

 lang, cylindrisch , zonder uitstaande haren, maar met korte dichte beharing. 

 Oogen op het voorhoofd samenstootend. Zuiger kort ; palpen klein , met de 

 drie laatste leden ongeveer van gelijke lengte. Achterlijf bij het g stomp met 

 kleine tang , bij het % slechts weinig spits toeloopend. Eerste lid der tarsen 

 zeer kort. Vleugels schubachtig behaard , matig groot , eirond , aan de basis 

 versmald , met drie langsaderen ; subcostaal-ader dicht tegen den voorrand en 

 op het midden van dezen uitloopende ; cubitaal-ader boogvormig opwaarts 



1) Bij andere soorten is het laatste lid der sprieten duidelijk korter dan het 

 voorlaatste. 



