74 I. CÈClDOMtlDAÉ. 



L. Eryngii Giraud (Verh. d. zool, bot. Gesellsch. XI. 483). De larve in gal- 

 len aan den stengel en de takken van Eryngium campestre ; de verpopping 

 heeft mede daarin plaats. 



XIII. DIOMYZA Stephens(Westw. Introd.to the mod. Class. of Ins.II. 125) 1). 



Dit geslacht komt in alle kenmerken met Lasioptera overeen en onder- 

 scheidt zich daarvan alleen door de tarsen , waarvan het eerste lid langer is 

 dan het volgende. 



Hiertoe behooren Lasioptera ohfuscata Meig. , L. pusilla Meig. , Diomyza fu- 

 liginosa Steph. en misschien ook Lasioptera stygia Meig. ; allen zeer kleine 

 soorten van 1 tot 1,5 mm., waarvan echter nog geene tot dusver in ons land 

 is aangetroffen. 



XIV. HETEKOPEZA Winn. (Stett. Ent. Zeit. VIL 13). PI. II. Hg. 15. 



Sprieten 10- tot 11 -ledig ; de beide wortelleden dik, de schaftleden dicht 

 aaneengesloten , naar het einde kleiner wordende , met korte uitstaande haren. 

 Oogen niervormig , door het breede voorhoofd gescheiden ; bijoogen ontbrekend. 

 Palpen klein , vierledig ; het eerste lid kort , het tweede dik , de beide laatsten 

 langer en diaadvormig. Achterlijf bij het £ aan 't einde stomp, met een paar 

 kleine tangarmen , bij het $ spits , met korte eierbuis , aan wier einde een 

 paar kleine lamellen. Pooten slank ; het eerste tarsenlid langer dan het vol- 

 gende ; de beide laatste leden uitermate kort, rudimentair, zoodat er schijn- 

 baar slechts drie leden zijn. Vleugels aan den wortel smal , naakt doch met 

 lange franje ; het aderbeloop zeer onvolkomen , slechts uit twee zwakke langs- 

 aderen (de subcostaal-ader en de posticaal-ader) bestaande, die niet door eene 

 dwarsader verbonden zijn en hoogstens de halve vleugellengte bereiken; de 

 posticaal-ader niet gevorkt. 



Van dit geslacht is slechts ééne soort beschreven , 11. pygmaea Winn. , een 

 uiterst klein mugje van nauwelijks 1 mm. lengte , waarvan de larve in ver- 

 molmd hout en onder den bast van doode boomen leeft. De Heer Winnertz 

 was indertijd zoo goed mij een paar voorwerpen te zenden. Dit diertje is echter 

 tot dusverre niet als inlandsen bekend, doch waarschijnlijk slechts wegens zijne 

 kleinheid niet opgemerkt. 



XV. MIASTOR Meinert (Naturh. Tidsskrift , 3 R. III. 106. 4). PI. II. lig 16. 



In de meeste kenmerken komt dit geslacht met het vorige overeen ; doch 



1) De naam Diomyza is eigenlijk van Megerle afkomstig en werd door hem in 

 denzelfden zin toegepast als Lasioptera Meig., dat is zoowel op de soorten met een 

 verkort eerste tarsenlid , als op die waarvan het eerste tarsenlid langer is dan het 

 volgende Stephens heeft alleen de laatsten onder den naam Diomyza opgenomen , en 

 laat de eersten dien Tan Lasioptera behouden. Ik heb hem hierin gevolgd. 



