80 1. Cr.ClDOMViDAK. 



donkerder. Vleugels grauwachtig , met bleekbruine aderen ; de vork der discoi- 

 daal-ader ongeveer een vierde zoo lang als de steel. 

 Slechts eenmaal het $ bij Rotterdam in April (Piag.). 



XIX. LESTREMIA Macq. (Dipt. du nord de la France, I. 117). PI. III, fig. 3. 



Kop klein, rond; oogen niervormig; b'yoogen zeer klein en onduidelijk. 

 Sprieten il- tot 1 G-ledig; de schaf tleden bij het <£ gesteeld; bij het ? onge- 

 steeld. Zuiger kort; palpen groot, cylindrisch. Achterlijf slank, bij het £ met 

 een paar lange tangarmen ; eierbuis van het $ een weinig uitstekend , spits 

 toeloopend , met een paar kleine eindlamellen. Pooten lang en dun ; het eerste 

 tarsenlid langer dan het volgende. Vleugels groot , behaard , met uitspringenden 

 achterhoek en stompe, afgeronde spits; vier langsaderen aanwezig; de subcos- 

 taal-ader kort, hoogstens tot de halve vleugellengte reikende; cubitaal-ader 

 hoekig uit de subcostaal-ader ontspringende en , op merkelijken afstand van de 

 vleugelspits , in den voorrand uitloopende ; middeldwarsader zeer kort en recht- 

 standig; het gedeelte der discoidaal-ader , dat voorbij de middeldwarsader ligt, 

 flauwer dan de overige aderen en in eene lange vork gespleten, waarvan de 

 bovenarm in de vleugelspits eindigt ; posticaal-ader van haren oorsprong af in 

 twee armen gesplitst , waarvan de bovenste niet altijd duidelijk is. 



Kleine mugjes van 2 tot 4 mm. lengte. Gedaantewisseling onbekend. 



In het aderbeloop komt dit geslacht zeer nabij aan de Sciarinen , waarmede 

 de volgende familie aanvangt, doch het gemis der eindsporen aan de schenen 

 is eene afdoende reden om het nog in de familie der Cecidomyiden te begrij- 

 pen. Het maakt intusschen een geschikten overgang uit. Van de vier beschreven 

 soorten komt er een in ons land voor. 



Lestremia leucophaea Meig. — Syn. Sciara leueophaea , Meig. Syst. Beschr. 



I. 288. 30 ; — Lestremia leucophaea, Meig. id. VI. 308. 1. pi. 05. hg. 16; 

 Macq. Suit.I. 158. 2; Zett. Dipt. Scand. X. 3768. 1 ; Walk., Dipt. Brit. 



II. 58. 1 ; Schiner, Fn. austr. II. 413; Winn. Verhandl. d. zool. bot. 

 Gesellsch. XX. 30. 1; — Lestr. cinerea, Macq. Dipt. du nord de la France, 

 I. 117. 1; id. Snit. I. 157, 1; — Tipttla jtiniperina , Fabr. Spec. Ins. II. 

 411. 00. et Ent. Syst. IV. 251. 13. (excl. syn. Linn. et De G.) ; — Chiro- 

 nomus juniperinus , Fabr. Syst. Anti. 47. 42. 



1,5 tot 2,25 mm. — Sprieten bruin met gele wortelleden ; bij het <ƒ zoo 

 lang als het lichaam, 1 O-ledig; bij het $ zoo lang als de kop en thorax te 

 zamen. Aangezicht en monddeelen geel ; voorhoofd zwartbruin. Thorax geel , 

 met drie grauwbruine langsstrepen (na den dood van boven geheel bruinachtig); 

 schildje geel. Achterlijf bij pas uitgekomen voorwerpen geel of geelrood , later 

 bruinachtig of zelfs donkerbruin met lichtere insnijdingen. Heupen en dijen 

 bleekgeel ; schenen en tarsen bruinachtig ; het eerste tarsenlid een weinig 

 korter dan de vier overige leden te zamen en ongeveer een derde korter dan 

 de schenen. Kolfjes bleekgeel. Vleugels glasachtig ; uitmonding der subcostaal- 

 jtdei' op een derde, der cubitaal-ader op drie vierden der vleugellengte; de 



