XIX. LESTREMIA. 



81 



vork der discoidaal-ader bij het £ dubbel zoo lang als de steel , bij het $ nog 

 langer. 



Niet zeldzaam bij den Haag- ook te Haarlem (Rits.), te Noordwyk (Piag.), 

 te Rotterdam (Frans.) en te Driebergen (Six). 



Familie II. MYCETOPHILIDAE. (PI. III- VI). 



Meerendeels kleine; van 1 tot ruim 10 mm. lange muggen, met verlengde 

 heupen. Kop klein, rondachtig of langwerpig rond, laag tegen den thorax ge- 

 plaatst. Oogen rond of aan de voorzijde een weinig uitgehold; bijoogen ten 

 getale van twee of drie ; als er slechts twee zijn , dan staan zij aan den bin- 

 nenrand der oogen; zijn er drie, dan staan zij in eene rechte of gebogen 

 lijn of min of meer in eenen driehoek op het voorhoofd. Zuiger kort, zelden 

 snavelachtig verlengd (g. Asindulum , Gnoriste) ; palpen drie- of vierledig, 

 meestal omgebogen, het eerste lid zeer klein. Sprieten lang, vooruitste- 

 kend, gewoonlijk omgebogen, 12- tot 17-ledig; de beide wortelleden dui- 

 delijk afgezonderd; de schaftleden cylindrisch , donsachtig behaard, zonder 

 uitstekende borstels , bij uitzondering (g. '/ygoneura) geknopt en gesteeld en 

 met langere borstels bezet. Thorax eirond, gewelfd, zonder dwarsnaad; 

 schildje klein ; achterrug gewelfd. Achterlij! 6- of 7-ringig , cylindrisch of 

 in de zijden samengedrukt ; het eindlid en de tangarmen bij het $ meestal 

 zeer groot , bij h<t $ de eierbuis spits toeloopende en met twee kleine la- 

 mellen. Pooten meestal lang; heupen verlengd; dijen breedgedrukt ; schenen 

 met duidelijke eindsporen en veelal met op langsrijen geplaatste doorntjes ge- 

 wapend. Kolfjes onbedekt. Vleugels 1) in de rust vlak op het lijf liggende > 

 vrij groot , eirond of lancetvormig ; de randader loopt slechts tot aan of voorbij 

 de uitmonding der cubitaal-ader , nimmer geheel tot aan die der discoidaal- 

 ader ; hulpader soms goed ontwikkeld, dikwijls echter zeer kort of rudimen- 

 tair en dan niet altijd in den voorrand uitmondende, maar of tot de subcostaal- 

 ader teruggebogen, óf als een kort bijadertje uitstekende; de radiaal-ader 

 ontbreekt; de cubitaal-ader ontspruit uit de subcostaal-ader en wel in den regel 

 zoo steil , dat haar wortelstuk schijnbaar een dwarsadertje vormt ; zij is in vele 

 geslachten gevorkt en somwijlen is dan haar bovenste arm zoo dicht naar den 

 wortel teruggetrokken, dat daardoor schijnbaar eene overtollige dwarsader wordt 

 gevormd; de middeldwarsader gewoonlijk scheef, soms zoo scheef dat zij , opper- 

 vlakkig gezien , voor het begin der cubitaal-ader kan worden gehouden ; de discoi- 

 daal-ader b\jna altijd en de posticaal-ader ook meestal gevorkt; de daardoor gevoi mde 

 vorkcellen duiden wij aan als de bovenste vorkcel (die der discoidaal-ader) en de 



1) Bij het geslacht Epidapus ontbreken zoowel de de vleugels als dekolfjes. 



