V. SCIARA. 105 



25. Sc. nobilis Winn. — Syn. Winn. Mon. Sciar. 135. 435. 



cf 1,75 mm. — r Van stevige gestalte. Sprieten dik, ter lengte van twee 

 derden des lichaams en even als de palpen zwart. Thorax glanzig zwart , 

 achterlijf zwartbruin , beiden met gele beharing ; het achterlijf naar achteren 

 versmald, het eindlid en de tang breeder dan het voorlaatste lid. Heupen en 

 dijen vuilgeel; schenen bruingeel; tarsen zwartbruin; aan de middelpooten de 

 schenen en tarsen even lang; aan de voorpooten de schenen korter, aan de 

 achterpooten langer dan de tarsen. Kolfjes geelachtig wit. Vleugels glasachtig ; 

 de voorste aderen zwartbruin , de overige aderen bleekbruin en zeer fijn ; 

 hulpader vóór de worteldwarsader eindigende; oorsprong der cubitaal-ader 

 voorbij het midden der subcostaal-ader ; uitmonding van deze ongeveer in het 

 midden van den voorrand , ver vóór den wortel der vorkcel ; uitmonding der 

 cubitaal-ader verder van de vleugelspits dan de uitmonding van den onderarm 

 der vorkcel. 



Een inlandsch mannelijk exemplaar, waarvan echter de juiste vindplaats niet 

 is aangeteekend (V. V.) ; het $ niet beschreven.. 



26. Sc. falsaria Winn. — Syn. Winn. Mon. Sciar. 139. 140. 



<$ 2 mm. — Zwart; de thorax bijna zonder glans. Sprieten ter lengte van 

 twee derden des lichaams, even als de palpen zwart. Achterlijf zwartbruin , 

 naar het eind versmald. Heupen en pooten geel ; de tarsen zwartbruin ; alle 

 schenen een weinig korter dan de :arsen ; eerste lid van al de tarsen korter 

 dan de overige leden te zamen. Kolfjes bleek bruingeel. Vleugels glasachtig, 

 tegen eene donkere oppervlakte gezien min of meer witachtig ; de voorste 

 aderen donker maar fijn , de overige aderen flauw ; hulpader zeer kort ; oor- 

 sprong der cubitaal-ader merkelijk voorbij het midden der subcostaal-ader ; uit- 

 monding van deze vóór het midden van den voorrand en vóór den wortel der 

 vorkcel ; uitmonding der cubitaal-ader verder van de vleugelspits dan het eind 

 van den onderarm der vorkcel; deze laatste cel ongeveer even lang als haar steel. 



Het <f op Walcheren (G. v. W.) ; het $ niet bekend. 



27. Sc. unibratica Zett. — Syn. Zett. Dipt. scand. X. 3720.15; Schiner, 

 Fn. austr. II. 421; Winn. Mon. Sciar. 141. 142. 



2 — 3 mm. — Zwart, met de palpen 1) en kolfjes geel. Sprieten bij het g een 

 vierde korter dan het lichaam , bij het ? een weinig langer dan kop en tho- 

 rax te zamen. Thorax met eenigen glans en min of meer grijze bestuiving , 

 die een paar langsstrepen vrijlaat ; aan de schouders eene gele stip. Achterlijf 

 zwartbruin, slank; bij het J het eindlid ter breedte van den laatsten lijfsring ; 

 het wortellid der tang langwerpig eirond en het tweede lid cylindrisch met 

 omgebogen spits ; bij het $ het achterlijf dikwijls roodbruin met spoor van witte 

 insnijdingen ; eindlamellen eirond. Pooten geel of bruingeel , met zwartbruine 

 tarsen; bij het $ meestal de pooten donkerder, zelfs pekbruin; al de tarsen 



1) Bij verdroogde exemplaren zijn de palpen dikwijls verdonkerd. 



