10(3 II. MYCETOPHILIDAE. 



langer dan rle schenen. Vleugels met bruine tint, aan den wortel geelachtig; 

 aderen zwartbruin , aan den wortel geel; hulpader ïudimentair; uitmonding 

 der subcostaal-ader in het midden van den voorrand , even vóór den wortel 

 der vorkcel , wier steel ongeveer even lang is als de armen j cubitaal-ader vóór 

 het midden der subcostaal-ader uit deze ontspruitende. 

 Bij Rotterdam in April (Piag.). 



28. Sc. pallipes Fabr. — Syn. Tip/da pallipes, Fabr. Syst. ent. IV. 248. 69; — 

 CAironomm pallipes , Fabr. Syst. Anti. 45, 37; — Sciara pallipes , Meig. 

 Syst. Beschr. I. 284. '20; Walk. Dipt. brit. III. 53. 7 ; Schiner , Fn. austr. 

 II. 424; Winn. Mon. Sciar. 15f>. 158. 

 cf 1>5 — 2 mm. — Zwart of zwartbruin, bijna zonder glans, met de palpen 

 en kolfjes geel. Sprieten een vierde korter dan het lichaam. Achterlijf slank, 

 naar achteren versmald ; eindlid breeder dan de laatste lijfsring ; de tang groot 

 en dik , geel , aan het spitse uiteinde zwartbruin. Pooten slank , geel of bruin- 

 geel , met zwartbruine tarsen. Vleugels grauwachtig, met donkerbruine aderen; 

 de steel der vorkcel bleek; hulpader rudimentair; uitmonding der subcostaal- 

 ader in het midden van den voorrand , kort vóór den wortel der vorkcel ; 

 cubitaal-ader voorbij het midden der subcostaal-ader uit deze ontspruitende ; 

 vorkcel eenigszins gestrekt, met de steel iets korter dan de bovenarm. 



Bij den Haag, in Augustus. Volgens Weyenbergh leeft de vuilwitte larve in 

 rottend hout, vooral wilgenhout; de pop is door hem afgebeeld Tijdsc'.r. v. 

 Entomol. dl. XVII. pi. 9. fig. 11. 



29. Sc. miiiuta Winn. — Syn. Winn. Mon. Sciar. 167. 173. 



c/ 0,75 mm. — Zwartbruin. Sprieten slank, zoo lang als het lichaam; 

 palpen geel. Thorax met eenigen glans; achterlijf vrij breed; de laatste ring 

 versmald ; het wortelgedeelte der tangarmen langwerpig eivormig , het einde 

 in den vorm van eenen priem , die van onderen stekelig is en in een korten 

 doorn uitloopt. Heupen en dijen geel; schenen bruinachtig; tarsen zwart- 

 bruin ; de tarsen allen iets langer dan de schenen. Kolfjes wit. Vleugels glas- 

 achtig; de voorste aderen zwartbruin, de overigen bleek; de hulpader rudi- 

 mentair; uitmonding der subcostaal-ader vóór het midden van den voorrand 

 en merkelijk vóór den wortel der vorkcel; het wortelstuk der cubitaal-ader 

 voorbij het midden der subcostaal-ader; de vorkcel wijd geopend; haar steel 

 zoo lang als de- bovenarm. 



Het g te Middelburg, in Augustus (De Man); het $ is onbekend. 



VI. ISRADYSIA Winn. (Mon. Sciar. 180) PI. III. fig. 13, 14. 



In de voornaamste kenmerken komt dit geslacht met Sciara overeen, doch 

 onderscheidt zich door de weinig ontwikkelde vleugels , die korter dan het 

 achterlijf en daarbij somtijds zeer smal zijn; hunne oppervlakte is naakt of 

 microscopisch behaard ; bij alle bekende soorten (er zijn er slechts drie) is de 

 uitmonding der subcostaal-ader merkelijk vóór den wortel der vorkcel. 



