1 10 IL mycktophilidap:. 



bijna zoo lang als de schenen, de volgende leden in afnemende lengteverhouding, 

 zoodat de geheele tarsen ongeveer twee en een half maal de lengte der schenen 

 hebben. Kolfjes klein, bleekgeel. Vleugels met lichtgrijze tint, aan den voorrand 

 iets geelachtig, vóór de spits met een donkeren, gebogen d warsband, waarvan 

 soms slechts het begin door een klein vlekje vóór de uitmonding der cubitaal- 

 ader is aangeduid; de bovenarm der onderste vorkcel niet volkomen aan den 

 hoofdtak gehecht. 



Enkele malen te Utrecht (Six). 



Ik ontving van deze soort eerst slechts een exemplaar met onvolkomen 

 dwarsband op de vleugels en beschreef dit als Leia stigmateUa. Het zien van 

 andere voorwerpen heeft mij echter overtuigd, dat het niet dan eene variëteit 

 van bïmaculata is. 



De soort, door Staeger en Zetterstedt onder den naam van bimaculata be- 

 schreven , en die zich door den zwarten knop der kolfjes onderscheidt , is 

 eene andere en wel Gtl. borealis Winn. 



2. Gl. Winthemii Lehm. — Syn. Leia Winthemii, Lehm. Ins. Sp. 39; 



Meig. Syst. Beschr. VI. 296. 11; Curtis, Brit. Ent. VIII. 645. 9; Staeg. 



Kr. Tidskr. III. 233. 2; Zett. Ins. lapp. 861. 4; id. Dipt. scand. XI. 



4145. 4; Walker, Dipt. brit. III. 29. 7; Bst. III. 24. 250; — Myce- 



tophila WintJiemi, Macq. Suit. I. 133. 20; Meig. Syst. Beschr. VIL 48. 



69; — Glaphyroptera Winthemii, Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 



789. 9; Schiner, Fn. austr. II. 457. 

 5,5 — 7 mm. — Kop en monddeelen geel; het achterste gedeelte van het 

 voorhoofd, benevens de schedel en het achterhoofd bruin. Sprieten bij het <ƒ ruim 

 zoo lang als kop en thorax; bij het $ een weinig korter, zwartbruin; de beide 

 wortelleden en het eerste of de beide eerste schaftleden geel. Thorax, schildje 

 en achterlijf glanzig geel; op den thorax drie bruine of zwarte langsbanden , 

 waarvan de beide buitensten van voren afgekort "en de middelste gespleten ; op 

 het schildje eene bruine middelvlek; achterrug donkerbiuin met gele zij vlekken; 

 borstzijden meestal met bruine vlekken; beharing van den thorax zwart, met 

 korte gele haartjes er tusschen. Achterlijf met breede zwartbruine dwarsbanden, 

 die in het midden naar achteren tepelvormig zijn uitgerekt; de eerste en zesde 

 ring geheel zwartbruin; de zevende ring zeer klein en verborgen; bij het $ 

 de donkere kleur dikwijls zeer uitgebreid , zoodat de gele kleur slechts aan den 

 buik en als kleine zijvlekjes overblijft. Pooten bleekgeel; de spits van het tweede 

 heupenlid en die der achterdijen benevens de tarsen zwartbruin ; de schenen een 

 weinig bruinachtig; het eerste lid der voortarsen omtrent even lang als de schenen. 

 Kolfjes geel. Vleugels met bleekbruine tint en eene zwartachtige , scherp afge- 

 scheiden teekening, t. w. eene vlek op de middeldwarsader en den steel der 

 bovenste vorkcel, eene tweede aan de uitmonding der cubitaal-ader; tusschen 

 die beiden een smalle ziczac-band , die van den voor- tot den achterrand reikt , 

 en eindelijk een veeg onder tegen de posticaal-ader ; de onderste vorkcel is 

 volkomen, dat is hare beide armen zyn aan den steel gehecht, 



