IX. GLAPHYROPTERA. lil 



Als vindplaatsen ken ik de Gliphoeve (V. V.), Voorst (Wtt.) en de Bronsbei gen 

 bij Zutphen. Vhegtijd Juli en Augustus. 



3. Gl. fascipennis Meig. — Syn. Leia fascipennis, Meig. Syst. Beschr. I. 

 255. 5; Macq. Dipt. nord d. 1. Fr. 39. 16 ; id. Suit. 1. 135. 2; Curtis, 

 Brit. Ent. VIII. 645. 4; Staeg. Kr. Tidskr. III. 232. 1; Zett. Ins. lapp. 

 860. ij ld. Dipt. scand. XI. 4140. 1; Walker, Dipt. brit. III. 27. 1; 

 Bst. III. 24. 2i9; — Glapkyroptera fascipennis, Winn. Verh. zool. bot. 

 Ges. XIII. 782. 1.; Schiner, Fn. austr. II. 458; — Leiajlavicornii, Meig. 

 Syst. Beschr. I. 255. 4. pi. 4 lig. 11. 



4 — 5 mm. — Geheel okergeel. Sprieten als bij Winlhemii , doch het geel ge- 

 woonlijk meer en soms tot bij de spits uitgebreid; ocellenvlek zwart. Beharing 

 van thorax en achterlijf geel; op den thorax enkele zwarte haren er tusschen 

 en eenige zwarte borstels aan den zijrand en aan het eind van het schildje; 

 de zevende lijfsring is zeer klein. Eene variëteit heeft op het achterlijf zwarte 

 driehoekige rugvlekken in afnemende grootte ; de vijfde ring ongevlekt ; de beide 

 laatste ringen geheel zwart. Pooten geel ; de tarsen bruinachtig en het tweede 

 heupenlid aan 't uiteinde met een zwart streepje ; somwijlen de uiterste spits 

 der achterschenen bruin ; het eerste lid der voortarsen een klein weinig korter 

 dan de schenen. Vleugels geelachtig met lichtbruine of gele aderen ; vóór de 

 spits met een zwartachtigen band , die aan den voorrand begint , aldaar de 

 tweede helft der cubitaal-cel inneemt en zich een weinig versmallende, tot den 

 achterrand doorloopt; deze band is soms een weinig gebogen; onder tegen de 

 posticaal-ader eene donkere schaduwstreep ; de onderste vorkcel onvolkomen , 

 wijl haar bovenarm aan den uitersten wortel afgebroken en niet aan den steel 

 gehecht is. 



Bij ons de minst zeldzame soort van het geslacht ; ik ving haar van tijd tot 

 tijd bij den Haag in Juni tot September ; verder kan ik als vindplaatsen aan- 

 geven: Gliph. (V. V.), Amsterdam (Kink.), Rotterdam (Piag.) , Utrecht (Six), 

 te Voorst en in Zeeland (Wtt.). 



4. Gl. subfasciata Meig. — "Syn. Mycefophila subfasciata , Meig. Syst. 

 Beschr. I. 270. 24; — Leia subfasciata, Zett. Dipt. scand. XI. 4143. 

 3; — Glapliyroptera subfasciata, Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 786. 

 5; Schiner, Fn. austr. II. 458; — Leia MarJtllni, Zett. Ins. lapp. 861. 3. 



4 — 5 mm. — Kop en monddeelen roodgeel ; voorhoofd van achteren , schedel en 

 achterhoofd donkerbruin ; sprieten als bij Winthemii. Thorax roodgeel, eenigszins 

 glanzig, meest met drie iets krachtiger gekleurde langsban den; de borstels geel ; 

 in de borstzijden somwijlen eene bruine vlek; achter den vleugelwortel veelal 

 een zwart streepje; op den achterrug eene zwartachtige driehoekige vlek. Achterlijf 

 roodgeel, met eene driehoekige zwarte rugvlek op eiken ring ; de zesde en zevende 

 ring geheel zwart; de vlekken niet altijd even regelmatig en even uitgebreid, 

 bij het $ meerendeels zoo verbreed dat zij aan den achterrand der ringen eenen 

 zoom vormen; buik en geslachtsdeeien van het cT geel, de haak der tangarmen 



