114 II. MYCET0PHILID1E. 



Pooten geel; tarsen bruin; het tweede heupenlid van onderen zwart gevlekt; de 

 achterknieën bruinachtig; zijdoorntjes der schenen zwart; de eindsporen geel. 

 Kolfjes geel, de knop van boven zwart. Vleugels bijna glasachtig, met iets bruine 

 tint en zwartbruine aderen. 



Een paar malen bij den Haag in April. 



De beide andere soorten van het geslacht (A. amoena Winn. en longipes Winn.) 

 onderscheiden zich van de bovengenoemde door gelen wortel der sprieten ; 

 amoena bovendien door hare okergele kleur, op 't achterlijf met bruine dwars- 

 banden , en door eene donkere vleugelspits ; bij longipes is de grondkleur van den 

 thorax roodgeel, van boven met drie zwartbruine langsstrepen ; bij laatstgemelde 

 soort staan de bijoogen op eene dwarslijn. 



XII. PI1T1IIMA Winn. (Verh. zool. bot. Ges. XIII. 779). PI. III. fig. 20. 



Kop bijna halfkogelig, van voren een weinig platgedrukt; zuiger kort; 

 palpen omgebogen , vierledig ; het eerste lid klein , het vierde het langst ; oogen 

 rond , eenigszins uitpuilend : drie bijoogen in eene rij op het voorhoofd , het 

 middelste kleiner. Sprieten vooruitstekend , draadvormig, zestienledig; het eerste 

 wortellid cylindrisch , het tweede napvormig ; de schaftleden cylindrisch , kort 

 behaard. Thorax klein en even als de achterrug hoog gewelfd. Achterlijf zeven- 

 ringig, zeer lang en dun, bij het £ met kolfachtig verdikt eindlid en korte 

 tang ; bij het $ een weinig breeder , aan den wortel sterk versmald ; eierbuis 

 kort , met twee lamellen. Pooten zeer lang en dun ; schenen met kleine eind- 

 sporen , de achterschenen met eene rij korte en zwakke zijdoorntjes. Kolfjes lang 

 gesteeid. Vleugels microscopisch behaard, korter dan het achterlijf, aan den 

 wortel smal; randader even voorbij de uitmonding der cubitaal-ader reikende; 

 hulpader bijna op halve vleugellengte in den voorrand uitmondende en ver voor 

 haar einde door een dwarsadertje met de subcostaal-ader verbonden ; deze recht 

 of bijna recht, ongeveer dubbel zoo lang als de hulpader; cubitaal-ader onge- 

 vorkt, flauw gebogen; haar oorsprong op halve vleugellengte; middeldwarsader 

 zeer scheef, twee tot driemaal zoo lang als het worlelstuk der cubitaal-ader, 

 maar veel korter dan het eindstuk der subcostaal-ader ; discoidaal-ader dicht bij 

 den vleugelwortel uit de posticaal-ader ontspruitende en even als deze gevorkt ; 

 beide vorkcellen aan de basis spits toeloopend; de bovenste zeer kort gesteeid , 

 hare basis vóór het wortelstuk der cubitaal-ader ; onderste vorkcel aan den 

 vleugelrand wijd geopend, hare basis voorbij die der bovenste; anaal-ader niet 

 tot den vleugelrand voortgezet. 



Door Winnertz en Mik zijn van dit geslacht vier soorten beschreven , die van 

 3 tot 7,5 mm. lang zijn; ééne vanhaar, Pkth. humilis Winn. , komt bij Crefeld 

 voor en zal daarom wellicht ook bij ons kunnen worden aangetroffen. Zij is 

 zwartbruin, met bleekgele pooten; het tweede heuplid met bruine stip; kolf- 

 jes donker, meest met bleeken steel; vleugels bruinachtig. Winnertz kweekte 

 haar uit larven, die in een vermolmden stam van Carpinus betulus leefden. 



