116 II. MYCETOPHILIDAE. 



en de wortel der dijen van onderen zwartachtig gevlekt ; de voorschenen ander- 

 halfmaal zoo lang als het eerste tarsenlid. Kolfjes geel. Vleugels glasachtig of 

 met eene lichte grauwachtige tint; voorste aderen zwartbruin en krachtig, 

 de hulpader en de overige aderen fijn en flauw ; wortel der bovenste vorkcel 

 onder of een weinig voorbij den oorsprong der cubitaal-ader ; die der onderste 

 vorkcel een weinig vóór dien oorsprong. 



Meermalen bij den Haag gevangen ; ook te Driebergen (Six). 



2. Bol. trivittata Meig. — Syn. Leia triviüata , Meig. Syst. Beschr. I. 

 258. 10; — Boletina trivittata, Staeg. Kröj. Tidskr. III. 234. 1; Zett. 

 Dipt. scand. XI. 4151. 1 (alleen het <$) ; Winn. Verh. zool bot. Ges. 

 XIII. 773. 1. 



5,5 — 6 mm. — Kop met de sprieten en palpen bruin ; het derde sprieten- 

 lid soms een weinig geelachtig. Sprieten bij het <$ anderhalfmaal zoo lang 

 als kop en thorax , bij het $ korter. Thorax grijsachtig , van boven met drie 

 zwartbruine langsstrepen , de middelste van voren verbreed en gespleten. 

 Achterlijf zwartbruin ; bij het g de tang roodgeel. Beharing van het lijf geel. 

 Pooten geel , de schenen en vooral de tarsen donkerder ; het tweede heupen 

 lid met zwarte stip ; voorschenen slechts weinig (een zesde) langer dan het 

 eerste tarsenlid. Kolfjes geel. Vleugels met grijsachtige tint ; de voorste aderen 

 zwartbruin en krachtig , de hulpader en de overige aderen bleeker en fijner ; 

 wortel der beide vorkcellen bijna onder elkander en onder den oorsprong der 

 cubitaal-ader. 



Zeldzaam; ik ving eens het $ bij den Haag in December. 



3. Bol. basalis Meig. (PI. IV. lig. 1.) — Syn. Leia basalis, Meig. Syst. 

 Beschr. I. 257. 8 ; — Boletina basalis , Staeg. Kröj. Tidskr. III. 234. 2 ; 

 Zett. Dipt. scand. XI. 4153. 2; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 774. 2; — 

 Leia nigra , Zett. Ins. lapp. 862. 6 ; — Leia humcralis , Zett. 1. c. 7. 



5 — 6 mm. — Zwartbruin ; monddeelen bleekgeel. Sprieten anderhalfmaal zoo 

 lang als kop en thorax ; de wortelleden zwart , de beide eerste schaftleden 

 bleekgeel , de volgenden donkerbruin. Thorax met gele beharing ; de schouders 

 tot aan den vleugel wortel grauw of geelachtig. Achterlijf bij het J langgestrekt , 

 met bleekgele beharing; het eindlid met de tang eirond; bij het $ het achter- 

 lijf breed , aan den wortel versmald , met -den achterzoom der ringen en 

 den buik geel. Heupen en dijen bleekgeel , het tweede heupenlid zwartbruin ; 

 schenen bruingeel , de sporen bleekgeel ; tarsen zwartbruin ; aan de voorpooten 

 de schenen bijna een vierde langer dan het eerste tarsenlid. Kolfjes bleekgeel. 

 Vleugels bijna glasachtig ; de aderen en het aderbeloop als bij B. sciarina. 



Een paar malen ving ik deze soort in het Haagsche bosch ; ook bij Utrecht (Six). 



XIV. LEPTOMORPIIUS Curt. (Brit. Entom. VIII. 365). PI. IV. fig. 3. 



Kop bijna halfkogelig, een weinig platgedrukt; zuiger iets uitstekend; 

 palpen cylindrisch, omgebogen, vierledig; het eerste lid zeer klein; het derde 



