XIX. ZYGOMYIA. 123 



pennis, Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 906. 6; Schiner, Fn. austr. II. 

 481 ; — Mycetophila binotata , Walk. Dipt. brit. III. 11. 3. 

 2,5 mm. — Zwartbruin. Kop grijsachtig ; palpen geelachtig; sprieten bij het 

 £ een vierde langer dan kop en thorax , bij het $ iets korter , bruin ; het 

 tweede wortellid en het begin van het eerste schaftlid meestal geel. De bor- 

 stels in de zijden van den thorax en aan den rand van het schildje geel- 

 achtig ; het eindhd van het achterlijf bij het <$ roodgeel. Pooten geel ; de 

 bovenrand der dijen , aan de voorsten ook de onderrand , voorts het laatste 

 derdedeel der achterdijen en de uiterste spits der achterschenen , benevens al 

 de tarsen bruin ; aan de voorpooten de schenen een weinig langer dan het 

 eerste tarsenlid. Kolfjes bleekgeel. Vleugels met flauwe bruinachtige tint , aan 

 den voorrand geelachtig , aan den wortel bleekgeel ; in 't midden aan 't eind 

 der wortelcel eene bruine vlek, die zich over het wortelstuk der cubitaal-ader 

 en de middeldwarsader uitbreidt ; tusschen deze vlek en de iets verdonkerde 

 vleugelspits een bruine , naar onderen verflauwde dwarsband , die tot over de 

 posticaal-ader reikt ; bij het <j> zijn de vlek en de dwarsband van onderen sa- 

 men verbonden ; de aderen geelbruin , doch waar de donkere teekening is , 

 zwartbruin. 



Driebergen, in het najaar (Six). 



XX. SCEPTOMA Winn. (Verh. zool. bot. Ges. XIII. 907). PI. IV. fig. 9. 



In de meeste kenmerken komt dit geslacht met het vorige (Zygomyia) over- 

 een ; doch de achterrug is klein , spits toeloopend ; de middelschenen heb- 

 ben slechts één zwak doorntje aan de binnenzijde; het meest in 't oog vallende 

 onderscheid ligt in het aderbeloop der vleugels : de randader namelijk reikt 

 voorbij de uitmonding der cubitaal-ader , welke uitmonding zeer ver vóór de 

 vleugelspits ligt ; de subcostaal-ader en de cubitaal-ader loopen dicht bij 

 den voorrand, de cubitaal-ader eenigszins gebogen, aan 't einde bijna even- 

 wijdig met de randader; de anaal-ader is zeer onduidelijk, daarentegen de 

 axillaar-ader bijzonder lang. 



Zeer kleine muggen van 2 — 2,75 mm. lengte ; de larven , zooveel zij bekend 

 zijn, wonen in paddestoelen en vermolmd hout. Van de drie Europeesche soorten 

 is alleen inlandsch 



Sceptonia nigra Meig. — Syn. Mycetophila nigra, Meig. Klass. I. 92. 

 9; id. Syst. Beschr. I. 270. 23 en VI. 297; Macq. Suit. I. 131. 15; 

 Stann. Obs. de Mycet. 18. 14; Staeg. Kröj. Tidskr. III. 265. 39; Zett. 

 Dipt. scand. XI. 4247. 64; Walk. Dipt brit. III. 10. 1; — Sceptonia 

 nigra, Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 908. 1; Schiner, Fn. austr. II. 

 482; — MyceiopUla cosiata, V. d. Wulp, Tijdschr. voor Ent. II. 182. 22. 

 pi. 12. fig. 9. 



2,5 mm. — Glanzig zwart. Sprieten ten minste zoo lang als kop en thorax , 



