128 II. MYCETOPHILIDAE. 



voortkomende en even als deze gevorkt ; bovenste vorkcel kort gesteeld , haar 

 spits toeloopende basis voorbij het wortelstuk der cnbitaal-ader ; onderste 

 vorkcel zeer kort, haar basis merkelijk voorbij die der bovenste, en haar 

 bovenarm aan den oorsprong duidelijk opgewipt ; anaal-ader en axillaar-ader 

 rudimentair. 



Van dit geslacht zijn bijna 30 soorten bekend , waarvan de grootste onge- 

 veer 4 mm. lang is; ééne soort (Phr. nitidiventris V. d.W.) werd door Win- 

 nertz uit vermolmd beukenhout gekweekt. Een zestal soorten zyn inlandsch. 



o. Achterheupen eenkleurig geel ; achterdijen zonder 



bruine spits 1. rustica Winn. 



Achterheupen bruin of althans met breede bruine 

 langsstreep ; achterdijen met bruine spits . . . b 



b. Voortarsen nauwelijks dubbel zoo lang als de 



schenen .2. vittata Winn. 



Voortarsen ten minste twee-en-eenhalfmaal zoo lang 

 als de schenen . . . , c 



c. Randader duidelijk voorbij de uitmonding der cubi- 

 taal-ader reikende; voorschenen iets langer dan het 

 eerste tarsenlid (bij het ? de middelste leden der 



voortarsen verbreed) 3. tarsata Staeg. 



Randader nauwelijks even voorbij de uitmonding der 



cubi taai-ader reikende ; voorschenen en eerste 



tarsenlid van gelijke lengte d 



d. Borstels aan den rand van het schildje zwart . . 4. nitidiventris V. d. W. 

 Borstels aan den rand van het schildje geel ... e 



e. Aangezicht bruin; vleugels grauwachtig, met ver- 

 donkerde spits 5. truncata Winn. 



Aangezicht geel; vleugels bijna glasachtig. . . . G. tennis Winn. 



1. Phronia rustica Winn. — Syn. Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 875. 22; 

 Schiner, Fn. austr. II. 472. 



3 — 3,5 mm. — Zwartbruin. Schedel grauwachtig ; palpen geel ; sprieten bruin , 

 aan den wortel geel, bij het <$ ander halfmaal, bij het $ ruim zoo lang als kop 

 en thorax. Rug van den thorax eenigszins aschgrauw ; bij pas uitgekomen exem- 

 plaren de borstzijden geel met bruine vlekken; borstels in de zijden van den 

 thorax en aan den rand van het schildje bruingeel. Achterlijf met platliggende 

 gele beharing; bij het g het eindlid dubbel zoo lang als de voorgaande ring, 

 met matig groote tang. Pooten met de heupen geel; de uiterste spits der 

 achterschenen en de tarsen, behalve aan den wortel, bruinachtig; voortarsen 

 twee-en-eenhalfmaal zoo lang als de schenen ; deze laatsten zoo lang als het 

 eerste tarsenlid. Kolfjes geelachtig. Vleugels met bruinachtige tint, aan den 

 wortel en den voorrand geelachtig ; hulpader somtijds omgebogen en in de 

 9ubcostaal«ader ingewricht; randader even voorbij de uitmonding der cubitaal-ader 



