XXIV. phroxia. 429 



reikende ; oorsprong der cubi taai-ader boven het midden van den steel der bovenste 

 vorkcel. 



Enkele malen Utrecht en Driebergen (Six). 



2. Phr. vittata Winn. — Sym Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 867. 12; 

 Schiner, Fn. austr. II. 473. 



2 2,5 mm. — Aangezicht en palpen geel ; voorhoofd , schedel en sprieten 

 bruin; sprieten iets langer dan kop en thorax; de beide wortelleden en dö 

 basis van het eerste scbaftlid geel. Thorax geel, van boven met drie glanzig 

 zwartbruine langsbanden; borstzijden bruin gevlekt; de borstels in de zijden van 

 den thorax en aan den rand van het schildje geel. Achterlijf zwartbruin , met 

 gele dwarsbanden. Pooten geel; achterheupen met breede bruine langsstreep; 

 spits der achterdijen en achterschenen , al de tarsen en de eindsporen der schenen 

 bruin; aan de voorpooten de tarsen nauwelijks dubbel zoo lang als de schenen, 

 deze een derde langer dan het eerste tarsenlid. Kol fjes bleekgeel. Vleugels met 

 bruinacht : ge tint; randader duidelijk voorbij de uitmonding der cubitaal-ader ; 

 oorsprong der cubitaal-ader boven het midden van den steel der bovenste vorkcel. 



Ik ving een paar malen het $ bij den Haag, in April en Juni. Het <^ is 

 niet bekend. 



3. Phr. tarsata Staeg. — Syn. Mycetopfiila tarsata, Staeg. Kröj. Tidskr. 

 III. 264. 37; Zett. Dipt. scand. XI. 4243. 60; — Phronia crassipes, Winn. 

 Verh. zool. bot. Ges. XIII. 877. 26; Schiner, Fn. austr. II. 475. 



3 mm. — Aangezicht en palpen geel ; voorhoofd donker aschgrauw ; sprieten 

 ruim zoo lang als kop en thorax, donkerbruin, grijsdonzig; de beide wortelleden 

 en de basis van het eerste schaftlid geel. Thorax donkerbruin , van boven asch- 

 grauw, in de schouders met roodgele vlek; borstels in de zijden van den thorax 

 en aan den rand van het schildje bleekgeel. Achterlijf glanzig zwartbruin, met 

 korte witte platliggende beharing; bij het <ƒ de zijden van den tweeden en 

 derden ring doorschijnend geel. Pooten bruingeel; de spits der voorste heupen , 

 de geheele achterheupen , het uiteinde der achterdijen , de uiterste spits der 

 achterschenen , alsmede de tarsen , met uitzondering van het eerste lid der 

 voortarsen, donkerbruin; de voortarsen twee-en- eenhalfmaal zoo lang als de 

 schenen ; het eerste lid nauwelijks iets korter dan de schenen , bij het $ aan de 

 spits een weinig verbreed; het tweede en derde lid kussenachtig verdikt; ook 

 de beide laatste leden iets dikker dan gewoonlijk (PI. IV, fig. 14). Kolfjes geel. 

 Vleugels bruinachtig, vooral naar de spits eenigszins verdonkerd ; de voorste 

 aderen zwartbruin en krachtig , de overige aderen fijner ; randader duidelijk voorbij 

 de uitmonding der cubitaal-ader reikende ; aderbeloop overigens als bij de voor- 

 gaande soorten. 



Bij den Haag, in April; ook te Driebergen, in November (Six). 



De beschrijving van M. tarsata Zett. schijnt mij toe in alle opzichten op 

 Phr. crassipes Winn. toepasselijk te Zijn ; alleen zouden de sprieten volgens 

 Zetterstedt slechts weinig langer dan de thorax zijn, waaruit kan worden afge- 



9 



