130 II. MYCETOPIIILIDAE. 



leid , dat hij zo iets korter dan kop en thorax te zamcn bevond ; ik kan hierin 

 echter geen genoegzamen grond vinden, om mijne voorwerpen niet als tarsalate 

 bestemmen. 



4. Phr. iiHiiIivciiiris V. d. W. — Syn. Myceiopliüa nitidivcntm'ë , Van 

 der Wulp, Tijdschrift voor Ent. II. 181. 21. pi. 12. fig. 7;— Phronia 

 nitidiventris, Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 864. 9; Schiner, Fn. 

 austr. II. 473. 



2,5 — 3 mm. — Kop donkerbruin; voorhoofd grijsachtig, met eene langs- 

 groeve ; aangezicht en palpen somtijds geel, somtijds ook donker. Sprieten zoo 

 lang als kop en thorax , bij het g iets langer , bruin met de wortelleden geel. 

 Thorax donkerbruin, van boven grauwachtig ; de schouders en eene plek aan den 

 vleugelwortel roodgeel ; soms de gele kleur meer uitgebreid en dan op den rug 

 drie bruine, ineengevloeide langsbanden; borstels aan den rand van het gele of 

 ook wel bruine schildje, zwart. Achterlijf met platliggende witachtige beharing, 

 glanzig zwartbruin, dikwijls in de zijden der eerste ringen geel; eindlid bij het 

 J 1 zoo lang als de voorafgaande lijfsring. Pooten geel; de achterheupen, de 

 spits en ook wel eene streep aan de onderzijde der achterdijen , voorts de tarsen , 

 met uitzondering van den wortel , bruin ; aan de voorpooten de tarsen twee-en- 

 eenhalfmaal zoo lang als de schenen; deze iets langer dan het eerste tarsenlid. 

 Kolfjes bleekgeel. Vleugels met grauwe tint, langs den voorrand geelachtig, 

 aan de spits verdonkerd en bij krachtig gekleurde exemplaren ook een donkere 

 dwarsband over het midden ; aderbeloop als bij de vorige soorten ; randader 

 slechts weinig voorbij de uitmonding der cubitaal-ader reikende. 



Bij ons de meest gewone soort van dit geslacht. Winnertz kweekte haar uit 

 larven , die in rottend beukenhout leefden. 



5. Phr. truncata Winn. — Syn. Wmn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 874. 

 21; Schiner, Fn. austr. II. 474. 



<g 4 mm. — Kop donkerbruin; voorhoofd grijsachtig; palpen geel; sprieten 

 bruin met gele wortelleden, anderhalfmaal zoo lang als kop en thorax te 

 zamen. Thorax donker aschgrauw, meestal met bleekgele schoudervlek, of 

 geel met drie samengevloeide donker aschgrauwe langsbanden ; borstels in 

 de zijden van den thorax en aan den rand van het schildje geel. Achterlijf 

 slank, twee-en-eenhalfmaal zoo lang als de thorax, zwartbruin, in de zijden van 

 den tweeden, derden en vierden ring met gele zij vlekken; de buik witachtig. 

 Pooten geel; het tweede heupcnlid met bruine stip; de achterheupen pekbruin; 

 voorts eene streep aan de onderzijde der dijen, de spits der achterdijen en 

 achterschcnen , alsmede de tarsen bruin; aan do voorpooten de tarsen ruim 

 twee-en-eenhalfmaal zoo lang als de schenen ; deze even lang als het eerste 

 tarsenlid. Kolfjes witachtig. Vleugels met grauwachtige , langs den voorrand 

 meer gele tint en donkere spits; randader slechts weinig voorbij de uitmonding 

 der cubitaal-ader reikende. 



Het <ƒ, Driebergen, October (Six); het $ is niet bekend. 



