XXV. EXECHIA. 133 



inneemt en even onder laatstgenoemde cel eindigt; voorts onder den steel der 

 bovenste vorkcel een bruin schaduw vlek je , hulpader naar beneden omgebogen 

 en in de subcostaal ader ingewricht ; cubitaal-ader recht , haar oorsprong een 

 weinig vóór liet midden der subcostaal- ader; bovenarm der bovenste vorkcel 

 recht ; basis der onderste vorkcel ver voorbij die der bovenste. 

 Het tf, IJsselstein, Augustus (Six). 



2. Ex. tenuicornis V. d. W. — Syn. Mycctophïla tenuicornis , V. d. Wulp, 

 Bwst. III. 33. 241 ; id. Tijdschr. voor Ent. II. 177. 17. pi. 12. üg. 4 ; — 

 iLxecliia tennicorni», Winn. Yerh. zool. bot. Ges. XIII. 882. 3 ; Schiner , 

 Fn. austr. II. 476. 



5—6 mm. — Voorhoofd grijs; aangezicht en palpen geel. Sprieten bij het 

 cf een vierde, bij het q iets langer dan kop en thorax; de beide wortelleden 

 en het begin van het eerste schaftlid geel, overigens bruin. Thorax bruingeel, 

 op den rug wegsmeltend donkerbruin of wel met drie ineengevloeide bruine 

 langsbanden ; in de borstzijden boven de achterste heupen een paar bruine 

 vlekjes en op den achterrug eene dergelijke middelvlek ; schildje bruingeel; 

 op den rug en in de zijden van den thorax alsmede aan den rand van het 

 schildje eenige zwarte borstels. Achterlijf slank, donkerbruin, met roodgelen 

 zoom der ringen, in de zijden eenigszins tot vlekken uitgebreid; de buik en 

 anus geel ; het eindlid bij het g klein , de tang zwartbruin. Pooten zeer 

 lang, geel; de schenen iets donkerder; de tarsen bruin; het tweede heupen- 

 lid met zwartachtige stip en de dijen van onderen met een donker streepje ; 

 voortarsen drie-en-eenhalimaal zoo lang als de schenen , het eerste lid een 

 derde langer dan de schenen. Kolfjes bleekgeel. Vleugels met grauwbruine 

 tint, aan den voorrand geelachtig; hulpader rudimentair; oorsprong der cu- 

 bitaal-ader vóór liet midden der subcostaal-ader ; de cubitaal-ader aan 't 

 eind naar beneden , de bovenarm der bovenste vorkcel aan 't eind opwaarts 

 gebogen; basis der bovenste vorkcel een weinig vóór, die der onderste vork- 

 cel bijna onder het wortelstuk der cubitaal-ader. 



Niet zeldzaam ; meermalen bij den Haag in het voor- en najaar ; verder te 

 Rotterdam (Frans.) , Driebergen (Six) , Zutfen (V. Eyndh.) en op Walcheren 

 (De Man). 



3. Ex. lateralis Meig. — Syn. Mycetophila laieralis , Meig. Syst. Beschr. I. 

 266. 13 ; Macq. Dipt. n. Fr. 39. 15 ; id. Suit. I. 134. 25 ; Zett. Ins. 

 lapp. 865. 8 ; Staeg. Kröj. Tidskr. III. 260. 29 ; Walk. Dipt. Brit. III. 

 22. 36; — Exechia lateralis , Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 888.8; 

 Schiner , Fn. austr. II. 47S ; — Mycctoplüla guüiventris , Meig. Syst. 

 Beschr. VI. 31.43; Stann. Obs. de Mycet, 25, t'3 ; Zett. Dipt. scand. 

 XI. 4230. 49 ; — Mycetophlla seriata, Meig. Syst. Beschr. VI. 302. 45. 



3 — 3,5 mm. — Kop bruin, met grauwe bestuiving; palpen geel; sprieten zoo 

 lang als kop en thorax , bruin , met gele wortelleden. Thorax grauwbruin , in 

 de zijden even als aan den rand van het schildje met zwarte borstels. Ach- 



