XXVI. RYMOSU. 139 



gele tint; aderen zwartbruin; hulpader rudimentair, aan 't eind afgebroken; 

 oorsprong der cubitaal-ader nauwelijks even vóór het midden der cubitaal-ader ; 

 basis der onderste voikcel dichter naar den vleugelwortel dan die der bovenste. 

 Meermalen door mij gevangen bij den Haag en te Scheveningen , in October 

 en November, ook te Wolfhezen in Augustus; als verdere vindplaatsen zijn mij 

 bekend: Haarlem (Weyenb.), Utrecht en Driebergen (Six), op Rhienderstein en 

 te Brummen (V. V.). 



3. Rym. signatipes V. d. W. — Syn. Mycclophïla signatipes , V. d. Wulp, 

 Tijdschr. v. Ent. II. 179. 20. pi. 12 fig. 6; — Bymosia signatipes, Winn. 

 Verh. zool. bot. Ges. XIII. SI 2. 2; Schiner, Fn. austr. II. 4G4. 



4 — 5,5 mm. — Kop bruin; aangezicht en palpen bruingeel ; sprieten nauwe- 

 lijks zoo lang als kop en thorax , met de wortelleden en het begin van de 

 schaft geel, verder bruin, grijsdonzig. Thorax geel of bruingeel, op den rug 

 koffiebruin; ook in de borstzij den boven de achterheupen bruine vlekjes en een 

 dergelijk op den achterrug. Achterlijf als bij de vorige soort, doch bij het g 

 het eindlid korter dan de zesde ring. Pooten geel, de schenen iets donkerder, 

 de tarsen donkerbruin; aan de voorpooten de schenen nauwelijks iets korter dan 

 het eerste tarsenlid; bij het <ƒ het derde lid der voortarsen voorbij het midden 

 omgebogen en met eene dubbele rij korte borstels bezet. Kolfjes en vleugels als 

 bij fasciata, waarop deze soort zeer gelijkt, en waarvan het in <ƒ door den 

 bijzonderen vorm der voortarsen gemakkelijk te onderkennen is. Het $ laat zich 

 van dat van fasciata onderscheiden door meestal meerdere grootte en steviger 

 vorm, door den van boven niet gestreepten thorax, door de verdere uitbreiding 

 der gele kleur aan den wortel der sprieten , en doordien de laatste lijfsring niet 

 scheef is afgesneden 1). 



Veel zeldzamer dan de vorige. Utrecht en Driebergen, October (Six); Brum- 

 men , October (V. V.). 



XXVII. I1RACIIYPEZA Winn. (Verh. zool. bot. Ges. XIII. 806). PI. V. 

 fig. 2. 



Kop rond, van voren platgedrukt; voorhoofd breed; oogen rond, uitpuilend; 

 drie bijoogen; het middelste zeer klein, in een groefje geplaatst. Zuiger kort; 

 palpen vierledig; eerste lid klein, het tweede dik , het vierde het langst. Sprieten 

 rechtuitstekend, korter dan de thorax , 16-ledig; het eerste wortellid cylindrisch , 

 het tweede bekervormig ; de schaftleden ringvormig, dicht op elkander geschoven. 



4) Eene derde soort in de verwantschap met fasciata en signatipes is jR. spinipes 

 Winn.; zij is niet grooter dan de kleinste exemplaren der eerstgenoemde soort; op den 

 rug van den thorax zijn drie donkere langsstrepen ; het zwartbruine achterlijf heelt gele 

 zijvlekken; bij het <? is het derde lid der voortarsen iets gebogen en op de laatste helft 

 van onderen niet eenige, deels scherpe, deels stompe doorntjes bezet. Het zou mij niet 

 verwonderen, als R. spinipes te eenigertijd ook bij ons te lande wierd aangetroffen. 



