142 II. MYCETOHIIUDAE. 



2. Br. ruficauda V. d. W. — Syn. Van der Wulp , Tijdschr. voor Ent. 

 XVII. 4 '25. 2. 



cf 3,5 mm. — Aangezicht en palpen geel ; voorhoofd grijs ; sprieten een 

 vierde langer dan kop en thorax, bruin, grijsdonzig, met de beide wortel- 

 Ieden en soms de eerste schaftleden geel. Thorax donkerbruin , met grijzen 

 weerschijn; de schoudervlekken lichtgrijs; borstels in de zijden van den thorax 

 en aan den rand van het schildje zwart. Achterlijf zwartbruin , gewoonlijk de 

 buik aan de eerste ringen geel ; eindlid geel , groot , langer dan de zesde 

 ring, ruig behaard, aan 't einde van boven met een paar haken, van onde- 

 ren een paar behaarde tepeltjes. Pooten bleekgeel ; de spits der heupen , de 

 uiterste spits der dijen en schenen , de eindsporen der schenen en de tarsen 

 bruinachtig; aan de voorpooten de schenen een weinig korter dan het eerste 

 tarsenlid. Kolfjes geel. Vleugels grauwachtig , aan den voorrand met gele tint ; 

 de aderen donkerbruin. 



Enkele malen het £ bij den Haag, in April — Juni ; ook op Sterkenburg (V. V.). 



3. Br. bicolor Macq. — Syn. MycetopMJa bico-or , Macq. Suit. I. 131. 14; 

 Meig. Syst. Beschr. VII. 49. 72; Staeg. Kiöj. Tidskr. III. 257. 24; Zett. 

 Dipt. scand. XI. 4216. 34; — Brachycampia bicolor , Winn. Verh. zool. 

 bot. Ges. XIII. 835. 2 ; Schiner , Fn. austr. II. 469. 



3,5 min. — Kop bruin ; aangezicht meer geelachtig ; voorhoofd met grauwen 

 weerschijn ; palpen geel ; sprieten bij het g een weinig langer , bij het $ iets 

 korter dan kop en thorax te zamen , bruin , met de wortelleden en meestal 

 de eerste schaftleden geel. Thorax geel, op den rug even als het schildje en 

 de achterrug bruin of grauwbruin , van boven soms in den vorm van drie 

 donkere strepen ; de borstels in de zijden en die aan het schildje zwart. Ach- 

 terlijf aan den wortel vernauwd , tot voorbij het midden brecder wordende, 

 aan 't eind spits toeloopend ; geel , op de drie of vier eerste ringen met eene 

 zwarte of zwartbruine rugstreep ; de vijfde en zesde ring geheel zwartbruin 

 (J) of met driehoekige zwartbruine rugvlekken ($); het eindlid bij het g klein, 

 korter dan de zesde ring, met kleine, dubbelarmige tang; de bovenste arm 

 rond, zeer kort gesteeid, zwart behaard; de onderste arm uiterst klein, 

 schubvormig. Pooten geel ; schenen eenigszins bruinachtig ; dijen van onderen 

 aan den wortel met een bruin streepje ; aan de voorpooten de schenen iets 

 langer dan het eerste tarsenlid. Kolfjes geel. Vleugels met gele of bruingele 

 tint; de aderen bruin. 



Bij den Haag en te Scheveningen , in 't voor- en najaar ; ook te Utrecht, 

 en te Driebergen (Six). 



4. Br. griscicollis Staeg. — Syn. MyceiopUla, grlselcolUs , Staeg. Kröj. 

 Tidskr. III. 258. 25 j Zett. Dipt. scand. XI. 4228. 45; — Brachy- 

 campta griselcoUis , Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII* 844. 8; Schiner, 

 Fn. austr. II. 469. 



2,5—3 mm. — Gelijkt in de meeste opzichten op de vorige , doch is iets 



