444 II. ÜYCETOPHILIDAE. 



XXIX. TRICIIONTA Winn. (Verh. zool. bot. Ges. XIII. 847.) PI. V. fig.4. 



Kop breed eirond, van voren platgedrukt; voorhoofd breed, van voren drie- 

 hoekig uitstekend; oogen zuiver rond; drie bijoogen, waarvan het middelste 

 klein en in een groefje geplaatst. Zuiger kort; palpen omgebogen, vierledig; 

 het eerste lid klein, het vierde langer dan de beide voorgaanden te zamen. 

 Sprieten slank, boogvormig uitstekend , 16-ledig; het eerste lid bekervormig, 

 het tweede napvormig , beiden aan de spits borstelig; de schaftleden cylin- 

 driseh, van ter zijde samengedrukt , met korte donzige beharing. Thorax 

 hoo" 1 ^eweltd , van boven behaard , doch aan de kanten zonder borstels ; 

 schildje aan den achterrand met borstels ; achterrug hoog en steil. Achterlijf 

 aan den wortel vernauwd, bij het g zesringig , in de zijden samengedrukt, 

 met tamelijk groot eindlid en tang; bij het ? meestal in de zijden samen- 

 bedrukt, dikwijls ook cylindrisch , met korte dikke eierbuis , welke aan het 

 eind een paar kleine lamellen draagt. Pooten vrij lang ; achterdijen breedge- 

 drukt; schenen met eindsporen en zijdoorntjes ; achtertarsen niet langer dan 

 de schenen. Vleugels langer dan het achterlijf; randader tot de uitmonding 

 der cubitaal-ader reikende ; hulpader groot , tot ongeveer de halve lengte der 

 woitelcel doorloopende en dan naar beneden gebogen en in de subcostaal-cel 

 eindigende ; cubitaal-ader ongevorkt , een weinig vóór het midden der sub- 

 costaal-ader uit deze ontspruitende en na hare ombuiging rechtuit loopende; 

 middeldwarsader scheef, langer dan het wortelstuk der cubitaal-ader; discoi- 

 daal ader dicht bij den vleugelwortel uit de posticaal-ader voortkomende en 

 even als deze gevorkt; bovenste vorkcel kort gesteeld ; hare spits toeloopende 

 basis ongeveer onder het wortelstuk der cubitaal-ader ; die der onderste 

 vorkcel meer naar den vleugelwortel , maar niet voor de benedenste in- 

 w richting der middeldwarsader; anaal-ader den vleugelrand niet bereikende; 

 axillaar-ader rudimentair of ontbrekend. 



Van dit geslacht zijn zeven Europeesche soorten beschreven van 2 — 5 mm. 

 lengte. Van hare gedaantewisseling is niets bekend. Twee soorten zijn inlandsch. 



a. Vleugels aan 't eind van den voorrand met eene 



schaduwvlek 1. submacnïata Staeg. 



Vleugels ongevlekt 1. meïanura Staeg. 



1. Trichonta subniaculata Staeg. — Syn. Mycetophila submacuïata , Staeg. 

 Kröj. Tidskr. III. 251. IC; Zett. Dipt. scand. XI. 4203. 22 ; — Tric/wnfa 

 submacuïata, Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 849. 2; Schiner , Fn. 

 austr. II. 470. 

 3 — 3,25 mm. — Voorhoofd donker aschgrauw ) aangezicht en palpen geel } 

 sprieten bij het <ƒ iets langer, bij het $ iets korter dan kop en thorax } bruin met 

 de beide wortelleden en het eerste schaftlid meestal geel. Thorax van boven don- 

 kerbruin met aschgrauwen weerschijn en groote roodgele schoudervlekken , zoodat 

 de donkere kleur zich in den vorm van drie ineengevloeide Iangsbanden voordoet; 



