XXIX. TRICHONTA. 145 



borstzijden van voren geel, van achteren zwart; beharing en borstels van den 

 thorax en liet schildje geel. Achterlijf bij het g geel , met groote zwartbruine 

 rugvlekken op de vier eerste ringen, de vijfde en zesde ring geheel zwart- 

 bruin ; eindlid zoo lang als de beide voorafgaande ringen te zamen , met kleine 

 tang; achterlijf bij het $ zwartbruin , aan de voorste ringen de buik geel. 

 Pooten geel ; achterdijen en min of meer ook de achterschenen met bruine 

 spits ; tarsen bruin ; aan de voorpooten de schenen ongeveer een derde langer 

 dan het eerste tarsenlid ; bij het <j> het eerste lid der voortarsen aan het einde 

 iets verdikt en de zolen der drie volgende leden kussenachtig verbreed. Kolf- 

 jes geel. Vleugels met bruinachtige tint , aan 't eind der cubitaal-cel met eene 

 schaduwvlek ; hulpader vóór het midden der wortelcel in de subcostaal-ader 

 uitloopende. 



Zeldzaam ; ik ving slechts eenmaal het $ bij den Haag , in April. 



2. Tr. mclamira Staeg. — Syn. MycetophUa melanura , Staeg. Kröj. Tidskr. 

 III. 259. 27; Zett. Dipt. Scand. XI. 4229. 47; — Trichonta melanura, 

 Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 847. 1 j Schiner , Fn. austr. II. 470. 



3 — 4 mm. — Voorhoofd bruin met grauwen weerschijn; aangezicht en mond- 

 doden geel; sprieten anderhalfmaal zoo lang als kop en thorax, bruin, met 

 de beide wortelleden en soms de twee of drie onderste schaftleden geel. Tho- 

 rax zwartbruin , met grauwen weerschijn en groote gele schoudervlekken , die 

 tot aan de voorheupen afdalen en zelden tot een klein schouderstipje zijn inge- 

 krompen ; borstzijden geel met min of meer uitgebreide bruine vlekken ; 

 schildje en achterrug bruin ; op den rug van den thorax en aan den rand 

 van het schildje gele borstels. Achterlijf vrij breed, zwartbruin, met fijne gele 

 insnijdingen ; buik aan den wortel geel ; bij het J 1 het eindlid groot en dik , 

 iets langer dan de beide voorgaande ringen , eivormig , glanzig zwartbruin , 

 van boven aan den wortel met een paar geelachtige , behaarde tepeltjes ; de 

 tang kort met bijna driehoekige , dicht zwart behaarde armen. Tooten bleek- 

 geel ; de vier laatste tarsenleden , de uiterste spits der heupen , een veeg 

 onder aan den wortel der dijen en de achterste knieën bruin ; aan de voor- 

 pooten de schenen een vierde langer dan het eerste tarsenlid. Kolfjes geel. 

 Vleugels met grauwgele tint; hulpader bijna op het midden der wortelcel in 

 de subcostaal-ader uitloopende. 



Zeldzaam ; het <ƒ te Driebergen in October (Six). 



XXX. ALLODIA Winn. (Verh. zool. hot. Ges. XIII. 826). PI. V. fig. 6, 



Kop rond , van voren platgedrukt ; voorhoofd breed , van voren meestal een 

 weinig uitgebogen; oogen zuiver rond; drie bijoogen, de buitensten groot, het 

 middelste klein en in een groefje geplaatst. Zuiger kort; palpen omgebogen, 

 vierledig; het eerste lid klein, het vierde het langst. Sprieten 16-ledig; het 

 eerste wortellid bekervormig, het tweede napvormig; de schaftleden cylindrisch, 

 van ter z\jde samengedrukt , met korte donzige beharing ; bij het $ van sommigo 



10 



