XXXII. MYCETOPHILA. 151 



lapp. 864. 7 ; — M . trivialU , Meig. Syst. Beschr. VI. 301. 41; Stana. 



Obs. deMycet. 21. 18; — M. rufa , Macq. Dipt. n. Fr. 38. 12; Meig. 



Syst. Beschr. VII. 44. 56 j — 31. unicolor Meig. 1. c. VIL 43. 51; 



Walk. Dipt. brit. III. 16. 18; — Sciara striata , Fabr. Syst. Anti. 58. 



5; — Mycetophila striata, Walk. Dipt. brit. III. 16. 17. 

 4 — 7 mm. — Okergeel of licht roestkleurig. Voorhoofd met grauwen weerschijn \ 

 palpen roodgeel , het laatste lid bij het g zoo lang als het derde , eivormig 

 met spitsen wortel, bij het % langer dan het derde en knotsvormig. Sprieten 

 zoo lang of ruim zoo lang als kop en thorax te zamen , geheel roodgeel of 

 naar de spits bruin wordende. Thorax op den rug soms eenigszins bruinachtig, 

 met min of meer duidelijke donkere langsstrepen ; de korte beharing geel, met 

 langere zwarte haren vermengd ; aan den achterrand even als aan den rand 

 van het schildje zwarte borstels. Achterlijf soms met bruine rugvlekken of 

 bruinachtig met gele insnijdingen; bij het g het cindlid kort en stomp ; de tang 

 klein, buitenwaarts met lange zwarte borstels. Pooten geel; aan het eind der 

 achterdijen een bruin stipje ; voorheupen aan de buitenzijde met lange bruine 

 haren ; achterschenen met twee rijen stevige langsdoornen , aan de binnenzijde 

 met nog eene rij fijne korte borsteltjes ; voorschenen even lang als het eerste 

 tarsenlid. Kolfjes geel. Vleugels met gele of bruingele tint , aan den voorrand 

 iets donkerder; aderen bruingeel ; de hulpader steekt als een vrij lang adertje uit. 

 Bij den Haag en te Scheveningen vrij gemeen ; ook door mij te Wolfhezen 

 gevangen ; verdere vindplaatsen zijn : te Leiden , op de üliphoeve en op Ster- 

 kenburg (V. V.); Utrecht, de Bilt en Driebergen (Six) ; Haarlem (Weyenb.) ; 

 Amsterdam (K ; nk.) ; Breda (Sn.). 



2. M. lineola Meig. — Syn. Mycetophila Uneola , Meig. Syst. Beschr. I. 

 262. 4; Macq. Dipt. n. Fr. 34. 3; id. Suit. I. 129. 3; Walk. Dipt. brit. 

 III. 14. 12; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 919. 2; Schiner, Fn. austr. 



II. 485; — M. ruficollis , Meig. Syst/ Beschr. I. 262. 5; Macq. Suit. I. 

 129. 4; Zett. Ins. lapp. 864. 6; id. Dipt. Scand. XI. 4182. 7; — M. 

 luricïa , Meig. Syst. Beschr. I. 263. 6 ; — M. Monostigma , Meig. 1. c. I. 

 278. 28 ; — M. centralis , Meig. 1. c. VI. 300. 37 ; Staeg. Kröj. Tidskr. 



III. 244. 8. 



4—5 mm. — Aangezicht en palpen geel; voorhoofd bruingeel of bruin, 

 met grauwen weerschijn; sprieten zoo lang als kop en thorax, bij het £ iets 

 langer , geel , naar het einde bruin wordende. Thorax okergeel , roodgeel of 

 bruingeel , op den rug meest donkerder , soms met drie bruine langsstrepen ; 

 beharing geel , deels met zwarte haren vermengd ; aan den achterrand van 

 den thorax en aan den rand van het schildje zwarte borstels. Achterlijf don- 

 kerbruin, met de insnijdingen, den buik en dikwijls ook de zijden der laatste 

 ringen geel ; bij het £ het eindlid en de kleine tang geel of bruin ; de tang- 

 armen ovaal , van boven aan de binnenzijde met een opwaarts gebogen, bin- 

 nenwaarts met borstels bezetten doorn. Pooten geel ; de spits der achterdijen 

 en achterschenen , alsmede de laatste leden van al de tarsen bruin ; achter- 



