XXXll. MYCET0P1I1LA. 153 



5. UI. xanthopyga Winn. — Syn. Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 927. 

 11 ; Schiner, Fn. austr. II. 486. 



J 1 3 mm. — Zwartbruin. Voorhoofd met eenigen grauwen weerschijn ; palpen 

 geel ; sprieten zoo lang als kop en thorax , bruin , met de wortelleden en het 

 eerste schaftlid geel. Thorax met eenigen glans en gele schoudervlckken , die 

 tot de voorheupen afdalen; in de zijden, aan den achterrand en aan den rand 

 van het schildje zwarte borstels. Achterlijf cylindrisch , met korte platliggende 

 geelgrauwe beharing ; eindlid gezwollen en even als de groote tang geel of 

 bruingeel; de tangarmen tweedeelig ; het bovenste deel smal lancetvormig , 

 naar beneden omgebogen , het onderste eenigszins driehoekig. Pooten geel ; de 

 spits der achterdijen en de tarsen bruin ; achterschenen iets gebogen , naar de 

 spits sterk verdikt en van achteren met twee rijen stevige doornen ; aan de 

 voorpooten de schenen een derde langer dan het eerste tarsenlid. Kolfjes bleek- 

 geel. Vleugels bijna glasachtig, aan den voorrand met gele tint; aderen bruin; 

 behalve de bruine middenvlek , die op dezelfde wijze als bij de vorige soorten 

 is gevormd , nog een donkere band of vlek vóór de spits ; deze vlek scherp be- 

 grensd , ruitvormig , aan den voorrand van de uitmonding der subcostaal-ader 

 tot die der cubitaal ader reikende en van onderen in 't midden der eerste ach- 

 tercel afgebroken. 



Enkele malen bij den Haag in den herfst. 



Een $, door den heer Ritsema in Juli op Beekhuizen onder Velp gevangen, 

 schijnt tot deze soort te moeten worden gebracht; het onderscheidt zich alleen 

 door meerdere grootte (4 mm.) en door den vleugelband , die ofschoon zeer 

 flauw , tot bijna aan den achterrand wordt voortgezet. 



C. M. bimaculata Fabr. — Syn. Sciara bimaculata , Fabr. Syst. Anti. 59. 



12; — Mycetophïla limaculata, Zett. Dipt. Scand. XI. 4184. 8; Walk. 



Dipt. brit. III. 12. 7 ; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 924. 7; Schiner , Fn. 



austr. II. 486; — Myc. pictula , Meig. Syst Beschr. VI. 299. 36; Stann. 



Obs. de Mycet. 15. 8 ; — Myc. arcuata , Zett. Ins. lapp. 863. 4 (ex parte). 

 3 — 4,5 mrn. — Kop zwartbruin; voorhoofd met korte , grauwe zilverachtige be- 

 haring ; palpen geel ; sprieten bij het J" anderhalfmaal , bij het % ruim zoo 

 lang als kop en thorax , bruin ; de beide wortelleden en de basis van het 

 eerste schaftlid geel. Thorax van boven roodgeel , met drie breede ineenge- 

 vloeide , glanzig zwartbruine langsbanden ; borstzijden, schildje en achterrug 

 zwartbruin ; de korte beharing van den thorax geel ; aan den achterrand en aan 

 het schildje zwarte borstels. Achterlijf zwartbruin , met platliggende geelgrauwe 

 beharing, soms met geelachtige insnijdingen; bij het <g vrij breed en plat, het 

 eindlid en de tang roodbruin , de armen der tang driehoekig ; bij het $ het ach- 

 terlijf van terzijde samengedrukt. Tooten geel; een streepje aan de onderzijde 

 der dijen, de spits der achterste dijen, de uiterste spits der achterschenen, 

 de eind^poren en de vier laatste leden van al de tarsen bruin ; aan de voorpoo- 

 ten de tarsen dubbel zoo lang als de schenen , die een weinig langer zijn dan 

 het eerste tarsenlid; achterschenen met twee langsnjen stevige doornen; bij 



