XXXII. MYCETOPHILA. 155 



tint en bruingele aderen ; de middenvlek aan beide zijden van het wortelstuk 

 der cubitaal-ader en zich tot de basis der eerste achtercel en der bovenste 

 vorkcel uitstrekkende; de donkere band scherp begrensd, aan den voorrand 

 het grootste deel van de ruimte tusschen de uitmonding der subcostaal-ader 

 en der cubitaal-ader innemende , doch de eerste niet volkomen bereikende , 

 voorts boogvormig tot aan of in de bovenste vorkcel loopende ; daaronder ligt 

 op den onderarm dier vorkcel nog een donker vlekje , dat soms min of meer 

 met den band vereenigd is. 



Bij den Haag , in Juli tot October ; voorts te Noordwijk (De Gr.) ; op de 

 Gliphoeve en op Sterkenburg (V. V.). 



9. UI. signata Meig. (PI. V. fig. 8). — Syn. Myc. signata , Syst. Beschr. 

 VI. 298. 32; Stann. Isis 1830. 757; id. Obs. de Mycet. 15. 7; Winn. 

 Verh. zool. bot. Ges. XIII. 929. 13; Schin. Fn. austr. II. 487; — Sciara 

 lunata , Fabr. Syst. Anti. 58. ; — Mi/cotophila d'ist>gma , Meig. Syst. 

 Beschr. VI. 298. 33. 



3 — 4 mm. — Kop met de monddeelen geel ; sprieten iets langer dan kop 

 en thorax , bruin , met de wortelleden en dikwijls de eerste schaftleden geel. 

 Thorax roodgeel , van boven met drie glanzig donkerbruine langsbanden , de 

 middelste van voren meestal gespleten ; borstzijden van achteren en gewoonlijk 

 ook de achterrug bruin ; de korte beharing van den thorax geel en bruin ge- 

 mengd ; aan den achterrand even als aan het schildje zwarte borstels. Ach- 

 terlijf geel, op iederen ring met zwartbruine zijvlekken; bij het <ƒ de laatste 

 ringen geheel zwartbruin ; het eindlid en de tang zeer klein ; bij het $ de 

 laatste ring en de eierbuis geel ; beharing des achterlijfs platliggend , bruin 

 met gelen weerschijn. Pooten geel ; de spits der achterdijen en de uiterste 

 spits der middeldijen bruin ; larsen bruinachtig ; aan de voorpooten de tarsen 

 dubbel zoo lang als de schenen, deze een weinig langer dan het eerste tar- 

 senlid ; achterschenen met twee langsrijen stevige doornen. Kolfjes geel. Vleu- 

 gels geelachtig, met geelbruine aderen, bruine middenvlek en bruinen band 

 vóór de spits ; de middenvlek als bij Cingulum ; de donkere band in de spits 

 der cubitaal-cel , maar de uitmonding der subcostaal-ader niet bereikende', van 

 onderen in 't midden der eerste achtercel afgebroken. 



Vrij gemeen in het najaar te 's Gravenhage en Scheveningen ; ik ving haar 

 ook in Juli te Amersfoort; verder zijn mij als vindplaatsen bekend: Driebergen 

 (Six) , Brummen (V. V.) en Arnhem (V. M. d. R.). 



10. M. liroafa Meig. - Syn. Meig. Klass. I. 90. 2; id. Syst. Beschr. I. 

 260. 1; Macq. Dipt. n. Fr. 33. 1 ; id. Suit. I. 129. 1; Stann. Isis 1830. 

 755; Staeg. Kröj. Tidskr. III. 239. 1; Zett. Ins. lapp. 863. 1; id. Dipt. 

 Scand. XI. 4174. 1 ; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 931. 14; Schiner , 

 Fn. austr. II. 488. 



3—4,5 mm. — Gelijkt op de vorige. Voorhoofd bruin met grauwen weerschijn; 



achterlijf zwartbruin met gele insnijdingen; voortarsen ruim dubbel zoo lang 



