158 II. MYCETOPHILIDAK. 



de posticaal-ader voortkomende en even als deze gevorkt ; bovenste vorkcel 

 zeer kort gestoeld , hare spits toeloopende basis onder bet wortelstuk der cu- 

 bitaal-ader; basis der onderste vorkcel onder die der bovenste of ook wel 

 dicbter naar de vleugelspits geplaatst ; hare beide armen op de gewone wijze 

 divergeerende ; 'anaal-ader groot , hoewel den vleugelrand niet bereikende ; 

 axillaar-ader rudimentair. 



Er zijn drie soorten van dit geslacht , D. fuscicornis Zett. , nigri:oxa Zctt. 

 en nobilis Lów ; de eerste komt bij ons voor. 



Dynatosoina fuscicornis Meig. — Syn. MycetopMla fuscicornis , Meig. 



Syst. Beschr. I. 261. 2 en VI. 297; Stann. Obs. de Mycet. 9. 1; Zett. 



Ins. lapp. 863. 2; id. Dipt. Scand. XI. 4194. 17; Walk. Dipt. brit. III. 



14. 11; — Dynatosoina fuscicornis, "Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 



948. 1; Schiner , Fn. austr. II. 492; — Mycet. praeusta , Meig. Syst. 



Beschr. VI. 298. 31 ; Zett. Ins. lapp. 8G3. 3 ; Staeg. Kröj. Tidskr. III. 245. 1. 

 5 — 6 mm. — Zvvartbruin. Voorhoofd met korte geelgrauwe beharing ; pal- 

 pen geel ; sprieten zoo lang als kop en thorax , bij het <£ iets langer ; bruin , 

 meestal met de beide wortelleden en de basis van het eerste schaftlid geel. 

 Thorax met gele schoudervlekken , soms van zoodanige uitbreiding , dat de 

 donkere kleur van den rug zich voordoet als drie samengevloeide langsban- 

 den ; de korte beharing van den thorax , zoomede de borstels in de zijden en 

 aan den achterrand en die van het schildje geel. Achterlijf met gele insnijdin- 

 gen en korte platliggende gele beharing ; het eindlid bij het <ƒ vrij groot , 

 stomp , zwartbruin, van boven met een paar kegelvormige tepeltjes ; de tang 

 klein. Pooten bleekgeel; aan de achterste poolen eene vlek aan het eind dei- 

 heupen 1) , de wortel en spits der dijen en de uiterste spits der schenen 

 zwartbruin; al de tarsen donkerder of lichter bruin; aan de voorpooten de 

 schenen zoo lang ais het eerste tarsenlid. Kolfjes bleekgeel. Vleugels grauw- 

 achtig; aderen lichtbruin; een weinig vóór het midden van den voorrand eene 

 zwartbruine vlek , die de basis der cubitaal-cel , der eerste achtercel en der 

 bovenste vorkcel invult ; verder aan 't eind der cubitaal-cel een donkere band , 

 die eenigszins gebogen tot den achterrand doorloopt en zoowel van boven 

 als van onderen met een donkeren zoom langs de vleugelspits verbonden is, 

 waardoor eene langwerpige lichte vlek wordt ingesloten. 



Zeldzaam; ik ving eens het <£ in Mei bij den Haag; ook zag ik een §, in 

 Augustus in het middenduin bij Haarlem gevangen (Kink.) en een tweede , in 

 Maart te Arnhem (V. M. d. R.). 



XXXIV. CORDYLA Meig. (111. Magaz. II. 262) (= Pachypalpus Macq.) 

 PI. V. fig. 11, 12. 



Kop langwerpig rond , van voren platgedrukt ; voorhoofd breed , van voren 



1) Bij de tweede soort van dit geslacht (D, mgrkosa Zett.) zijn de achterste heupen 

 geheel zwart, 



