XXXVI. sciopiiiLA. 167 



voorbij haar midden ligt het dwarsadertje dat de hulpader met de subcostaal- 

 ader verbindt j bovenarm der bovenste vorkcel ruim anderhalfmaal zoo lang als 

 haar steel ; wortel der onderste vorkcel merkelijk vóór de middeldwarsader. 

 Empe , bij Zutfen (V. E.). 



5. Sc. punctata Latr. — Syn. Asindulum punctatnm , Latr. Gen. Crust. IV. 



261 ; id. Cons. gen. 412; — • Platyura punctata,, Meig. Klass. 1. 101. 4. — 

 Sciophila punctata, Meig. Syst. Beschr. I. 248. 6; Winn. Verh. zool. bot. 

 Ges. XIII. 714. 7; Schiner , Fn. austr. II. 443. 

 cf 6 — 6,5 mm. — Aangezicht en monddeelen geel; het onderste deel van 

 het aangezicht opgewipt ; voorhoofd grauwbruin. Sprieten ruim zoo lang als 

 kop en thorax , zwartbruin ; de beide wortelleden en het eerste schaftlid geel. 

 Thorax bleek roodgeel ; de rugbanden bruin met grijzen weerschijn, de mid- 

 delste door eene fijne gele lijn gedeeld; in de borstzijden boven de middel- 

 heupen eene bruinachtige vlek; ook de borst en de achterrug min of meer bruin- 

 achtig gevlekt; schildje geel. Achterlijf aan den wortel vernauwd, geel; de 

 drie eerste ringen op den rug bruin , dat zich als eene afgebroken streep ook 

 op de beide volgende ringen voortzet ; de zesde en zevende ring met de tang 

 bruinachtig. Heupen en dijen geel; schenen vuilgeel; tarsen bruin, even als een 

 vlekje aan het eind van het tweede heuplid; de voortarsen tweeen-eenhalfmaal 

 zoo lang als de schenen , het eerste lid een weinig langer dan de schenen. Kolfjes 

 geel. Vleugels bijna glasachtig; uitmonding der hulpader boven de tweede helft 

 der kleine vierhoekige cel ; deze cel in den vorm van een trapezium , ander- 

 halfmaal zoo lang als breed ; de steel der bovenste vorkcel een derde korter 

 dan haar bovenarm ; wortel der onderste vorkcel even vóór de middeldwarsader. 

 Slechts eenmaal het ^ in October bij den Haag. 



6. Sc. incistiratn Zett. — Syn. Sc. incimrafa , Zett. Ins. lapp. 859. 7; 

 id. Dipt. Scand. XI. 4122. 19; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 723. 16; 

 Schiner, Fn. austr. II. 444; — Sc. cingulata, Bwst. III. 25. 256. 



3,5 — 4,5 mm. — Kop bruin; voorhoofd met grijzen weerschijn; monddeelen 

 geelachtig. Sprieten bij het J anderhalfmaal , bij het $ ruim ter lengte van 

 kop en thorax, donkerbruin; de beide wortelleden en dikwijls ook het eerste of 

 de beide eerste schaftleden geel. Thorax donkerbruin, met grauwen weerschijn 

 en gele schouders, bij niet geheel gekleurde voorwerpen niet zelden ook 

 roodgeel of bleek roodgeel , met drie breeder of smaller bruine rugbanden en 

 bruine vlekken op de borstzijden en den achterrug ; bij zulke voorwerpen 

 is ook het schildje geel. Achterlijf glanzig zwartbruin, aan de vier eerste 

 ringen met gele insnijdingen, die in de zijden verbreed zijn; ook de kleine 

 tang is geel ; aan den buik is de gele kleur meer uitgebreid en laai dik- 

 wijls alleen de beide laatste ringen donker. Heupen en dijen geel; de sche- 

 nen bruinachtig ; de tarsen bruin ; de voorste tarsen twee-en-eenhalfmaal 

 zoo lang als de schenen , het eerste lid een vijfde korter dan de schenen. 

 Kolfjes geel. Vleugels bijna glasachtig , aan de spits met iets grauwe tint ; 



