108 II. MYCETOPHILU..U'. 



hulpader niet in den voorrand uitloopende , maar aan liet dwarsadertje , dat 

 haar met de subcostaal-ader verbindt , afgebroken ; de kleine vierhoekige cel 

 van boven minstens anderhalfmaal zoo lang als breed ; de bovenste vorkcel on- 

 geveer even lang als haar steel ; wortel der onderste vorkcel gewoonlijk onder 

 of voorbij de middeldwarsader , zelden iets er voor geplaatst. 



Bij herhaling ontving ik deze soort van den heer Six , die haar in het na- 

 jaar in het Driebergsche bosch aantrof. Ik heb haar ook eens in Augustus in 

 het "Wolfhezensche bosch gevangen. 



7. Sc. flava Winn. — Syn. Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 734. 26. 

 3,5 mm. — Aangezicht en monddeelen vuilgeel ; voorhoofd en schedel bruin , 



met eenigen grauwen weerschijn. Sprieten slank, ruim een vierde langer dan 

 kop en thorax , bleekbruin , de beide wortelleden en de basis van het eerste 

 schaftlid geel. Thorax, schildje en achterlijf vuilgeel; de thorax van boven'met 

 zwarte haren en drie bruine langsstrepen , waarvan de middelste door eene fijne 

 gele langslijn gespleten is; eene vlek boven de middelheupen en de basis van 

 den achterrug bruin ; achterlijf met fiauwbruine insnijdingen. Pooten bleekgeel ; 

 aan de voorpooten het eerste tarsenlid een vierde korter dan de schenen. Kolf- 

 jes bleekgeel. Vleugels glasachtig, aan den voorrand met gele tint; aderen 

 geelbruin; hulpader niet in den voorrand uitloopende, maar aan haar einde 

 met de subcostaal-ader verbonden, een weinig voorbij het midden der vierhoe- 

 kige cel; deze dubbel zoo lang als breed ; steel der bovenste vorkcel zoo 

 lang als haar bovenarm ; wortel der onderste vorkcel een weinig voorbij de 

 middeldwarsader. 



Eenmaal het g in October bij Driebergen (Six) ; het komt met Winnertz' 

 beschrijving van het $ overeen. 



8. Sc. nigricornis Zett. — Syn. Zett. Dipt. Scand. XI. 4125. 21; Wirn». 

 Verh. zool. bot. Ges. XIII. 728. 21; Schiner , Fn. austr. II. 441. 



<ƒ 4 mm. — Kop met sprieten en palpen zwart of zwartbruin ; het voor- 

 hoofd grauvvachtig. Sprieten anderhalfmaal zoo lang als de thorax ; hoogstens 

 het eerste schaftlid aan de basis een weinig geel. Het lijf zwart met eenigen 

 glans; thorax van boven grauw, met de rugbanden donkerder; anus geel, de 

 tangarmen zwart; de beharing van den thorax lichtbruin. Pooten vuilgeel, 

 onder de dijen soms een donkere veeg ; de tarsen zwartbruin ; het eerste lid 

 der voortarsen een derde korter dan de schenen. Kolfjes bleekgeel. Vleugels 

 met grauwe tint; de aderen bij den voorrand zwart, de overigen bleekbruin; 

 uitmonding der hulpader boven het midden der kleine vierhoekige cel, die 

 wel driemaal zoo lang als breed is ; de bovenste vorkcel is iets langer dan 

 haar steel ; wortel der onderste vorkcel onder de middeldwarsader. 



Eens het £ te Driebergen , in October (Six) ; het % is niet bekend. 



9. Sc. tumida Winn. — Syn. Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 727. PJ ; 

 Schiner, Fn. austr. II. 444. 



