172 II. MYCETOPHILIDAK. 



Meermalen te 's Gravetihage, in Juli, September en October, meestal tegen 

 de vensters gevangen; ook in Juni te Rotterdam (Frans.). 



2. L. nigriventris Macq. — Syn. Sciophila nigriventris , Macq. Dipt. n. Fr. 

 44. 4; id. Suit. I. 138. 9; Meig. Syst. Beschr. VII. 41. 18; Bwst. III. 

 25. 260; — Sciophila thoracica , Staeg. Kröj. Tidskr. III. 275.12; Zett. Dipt. 

 Scand. XI. 4132. 28; — Lasiosoma thoracica, Winn. Verh. zool. bot. Ges. 

 XIII. 757. 7; Schiner, Fn. austr. II. 450. 



3 — 4,5 mm. — Kop zwartbruin ; aangezicht meestal lichter of geelachtig ; 

 palpen geel; sprieten nauwelijks zoo lang als kop en thorax, zwartbruin, met 

 de wortelleden en het begin van de schaft geel. Thorax okergeel of roodgeel, 

 glanzig, soms met meer of min duidelijke, bruine rugbanden en een of twee 

 bruine vlekken in de borstzijden; achterrug bruin. Achterlijf in <£ glanzig 

 zwartbruin, aan 't uiteinde kolfachtig verdikt; de tang uit een paar wel niet 

 groote, maar stevige armen bestaande; bij het % het achterlijf meer roodbruin , 

 met dikke gele eierbuis, waaraan een paar kleine gele lamellen; de lange, vrij 

 ruwe beharing van thorax en achterlijf is geel. Pooten geel; tarsen bleekbruin ; 

 het tweede heupenlid aan 't eind met bruine stip ; eerste lid der voortarsen een 

 klein weinig korter dan de schenen. Koïfjes geel. Vleugels met bruinachtige tint 

 en lichtbruine aderen; het vieihoekige celletje klein, bijna gelijkzijdig. 



's Gravenhage , Juli en October; ook door mij op de Bronsbergen bij Zutfen 

 gevangen. 



3. L. rufa Meig. — Syn. Sciophila rufa, Meig. Syst. Beschr. VI. 295. IC; 

 Staeg. Kröj. Tidskr. III. 274. 9; Curtis, Brit. Ent. XIII. 64 1. 7; Zett. Dipt. 

 Scand. XI. 4128. 24; Bwst. III. 25. 258; — Lasiosoma rufa, Winn. Verh. 

 zool. bot. Ges. XIII. 760. 10. 



5,5 mm. — Kop rnet monddee'en , thorax en achterlijf roestkleurig geel ; de 

 bijoogen op den schedel geplaatst, die aldaar zwart of zwartbruin is gevlekt; 

 sprieten zoo lang als kop en thorax, bij het $ iets korter, aan de onderste helft 

 geel, verder zwartbruin. De tang van het £ bruin, met zwarte beharing; ove- 

 rigens is de beharing van liet lijf geel. Pooten en kolfjes geel; uiteinde der 

 tuisen en eene stip aan 't eind van het tweede heupenlid bruin; de langs- 

 doorntjes der schenen zwart, de sporen bruin; eerste lid der vooriarsen onge- 

 veer even lang als de schenen. Vleugels met geelachtige tint en bruingele aderen; 

 de vierhoekige cel klein, bijna gelijkzijdig; de bovenste vorkcel ongesteeld, de 

 anaal-ader dun, op de helft der onderste vorkcel afgebroken. 



Te Empe bij Zutfen , in Mei , door wijlen den heer Van Evndhoven ge- 

 kweekt uit de larven, die in paddestoelen leven. 



4. L. lutea Macq. — Syn. Sciophila lutea, Macq. Dipt. n. Fr. 44. 5; id. 

 Suit. I. 139. 10; Meig. Syst. Beschr. VII. 41. 19; Curtis, Brit. Ent. XIII. 

 641. 10; Staeg. Kröj. Tidskr. III. 274.11; Zett. Dipt. Scand. XI. 4129. 25; 

 Walker, Dipt. brit. III. 41. 16; — Lasiosoma lutea, Winn. Verh. zool. 

 bot. Ges. XIII. 758. 8; Schiner, Fn. austr. II. 449. 



