XXXVII. LASIOSOMA. Ü3 



4 mm. — Gelijkt op L. rufa; doch de kop is zwartbruin en alleen de palpen 

 geel; de bijoogen op het voorhoofd; het achterlijf somwijlen vanboven bruin- 

 achtig; de sporen der schenen geelachtig. Vleugels met fijne doch zeer melk- 

 bare beharing; de bovenste vorkcel duidelijk, ofschoon kort gesteeld. 



Eenmaal het $ te Rotterdam, aan een venster, in Juli (Sn.). 



XXXVIII. STAEGERIA V. d. W. (Tijdschr. voor Entom. XIX. xlix.) PI. 

 VI. fig. 2. 



In uiterlijk voorkomen en in de meeste opzichten op de beide vorige ge- 

 slachten en vooral op Lasiosoma gelijkende, doch door het ontbreken der on- 

 derste vorkcel gemakkelijk te onderscheiden. 



Kop klein , van boven platgedrukt , laag aan den thorax gehecht ; oogen 

 langwerpig rond, aan de binnenzijde iets uitgehold en dus bijna niervormig; 

 drie bijoogen, hoog op het breede voorhoofd geplaatst; sprieten gebogen, lö- 

 ledig; de beide wortelleden duidelijk afgezonderd, bekervormig ; de schaftleden 

 rondachtig, kort behaard; palpen gekromd, vierledig; de leden cylindrisch , het 

 vierde het langst. Thorax hoog gewelfd , met borstelige beharing. Achterlijf aan 

 den wortel iets versmald, zevenringig, bij het <ƒ cylindrisch, bij het ? van 

 boven een weinig platgedrukt. Pooten matig lang; de cchenen met fijne zij- 

 doorntjes en een paar lange stevige eindsporen ; de voortarsen dubbel zoo lang 

 als de schenen. Kolfjes groot met langwerpigen knop. Vleugels breed, langer 

 dan het achterlijf; randader een eind voorbij de uitmonding der cubitaal-ader 

 voortgezet ; hulpader ver voorbij het vierhoekige celletje en tot aan 't midden van 

 den voorrand reikende; het genoemde celletje klein, bijna zuiver vierkant; 

 middeldwarsader een weinig langer dan het basaal-stuk der cubitaal-ader (het 

 eerste dwarsadertje) ; de dvvarsader, die de hulpader met de subcostaal-ader 

 verbindt, vóór het vierhoekige celletje; de vork der discoidaal-ader (de bovenste 

 vork) bijna onmiddellijk voorbij de worteldwarsader aanvangende en alzoo zeer 

 kort gesteeld; posticaal-ader ongevorkt en dus de onderste vork ontbrekende. 



Van dit geslacht is slechts ééne soort bekend ; omtrent hare eerste toestanden 

 zijn geene waarnemingen gedaan. 



Staegeria halterata Staeg. — Syn. SciopMla halter ata , Staeg. Kröj. Tidskr. 

 III. 275. 13; Zett. Dipt. Scand. XI. 4138. 34. 



3 mm. — Glanzig geel; voorhoofd zwartachtig; sprieten donkerbruin; de 

 drie onderste leden even als het aangezicht en de palpen geel. Op den thorax 

 eenige aanduiding van donkere langsbanden. Achterlijf donkerbruin; achterrand 

 der middelste ringen geelachtig. Pooten geel ; het tweede heupenlid zwartachtig ; 

 de tarsen bruin. Kolfjes geel met zwarten knop. Vleugels met flauwe geelachtige 

 tint en donkerbruine aderen; de discoidaal-vork en de posticaal-ader weinig 

 dunner dan de overige aderen. 



Zeer zeldzaam ; slechts eenmaal het % aan de Vogelenzang in September (Rits.). 



