XXXIX. EMPHERIA. 175 



het eerste lid van onderen gebaard (J*) of de middelste leden zijn een weinig 

 verbreed ($). Ofschoon al deze soorten zeer zeldzaam schijnen te zijn , acht ik 

 het toch niet onmogelijk , dat de eene of andere te eeniger tijd ook bij ons 

 zal worden aangetroffen. 



XL. EMPALIA Winn. (Verh. zool. bot. Ges. VIII. 762). PI. VI. fig. 4. 



Ook dit geslacht , waarvan de eenige soort , E. vitripennis Meig. , nog niet 

 ten onzent is waargenomen , gelijkt op Sciophila en meer nog op Zasiosoma. 

 Het vierhoekige celletje is zeer klein en nauw ; de randader overschrijdt 

 merkelijk de uitmonding der cubitaal-ader ; de hulpader heeft hare uitmonding 

 in den voorrand aan of nog iets vóór het vierhoekige celletje ; het dwars- 

 adertje, dat de beide takken verbindt, staat er voor; de steel der bovenste 

 vorkcel is korter dan bij Sciophila , doch langer dan bij Zasiosoma • de wortel 

 der onderste vorkcel ligt iets meer naar de vleugel basis dan die der bovenste , 

 doch voorbij de middeldwarsader. 



JSmp. vitripennis Meig. is 5 mm. of iets minder lang , zwartbruin , met 

 gele schouders , of de thorax vuilgeel met zwartbruine rugbanden ; het ach- 

 terlijf met gele zij vlekken en de buik grootendeels geel ; sprieten aan den 

 wortel geel ; heupen en dijen geel , de schenen en vooral de tarsen bruin ; 

 het eerste lid der voortarsen veel korter dan de schenen ; vleugels een 

 weinig bruinachtig met bleeken wortel. Winnertz kweekte deze soort uit 

 larven , die in een vermolmden stam van Carpinus belulus leefden. 



XLI. POLYLEPTA Winn. (Verh. zool. bot. Ges. XIII. 745). PI. VI. fig. 5. 



In de voornaamste kenmerken komt ook dit geslacht met Sciophila overeen, 

 doch het onderscheidt zich hoofdzakelijk door het aderbeloop der vleugels. De 

 randader overschrijdt de uitmonding der cubitaal-ader ; deze is sterk golvend 

 gebogen; haar oorsprong en daardoor ook het vierhoekige celletje en de mid- 

 deldwarsader liggen dichter naar den vleugelwortel ; de hulpader heeft hare 

 uitmonding in den voorrand ver voorbij het vierhoekige celletje, en in dit 

 geval is het dwarsadertje , dat de beide takken verbindt , boven dat celletje 

 geplaatst , of wel de hulpader is afgebroken en dan staat het genoemde 

 dwarsadertje veel meer naar den vleugelwortel ; de bovenste vorkcel is matig 

 lang gesteeld; hare basis en die der onderste vorkcel liggen nagenoeg onder 

 elkander of de laatste is meer naar den vleugelwortel teruggetrokken, maar ligt 

 ook dan nog voorbij de middeldwarsader. 



Er zijn vier soorten beschreven , wier lengte 5 of 6 mm. bedraagt , en 

 van wier eerste toestanden niets bekend is. Eene enkele is bij ons waargenomen. 



Polylepta leptogastcr Winn. — Syn. Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 



746. 1; Schiner, Fn. austr. II. 448. 

 $ 5 mm. — Kop met palpen en sprieten zwartbruin; sprieten een derde 



