178 II. MYCETOPUILIDAE. 



ook zouden de muggen in de nabijheid van zulke plaatsen te vinden zijn; Dr. 

 Weyenbcrgh kweekte de soort uit larven, die gezellig in rottend wilgenhout 

 leefden, even als Macquart (Suit I. 125) uit vermolmd ijpenhout. 



Mycctobia pallipes Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. I. 230. 1. pi. 8. 



fig. 10; Macq. Dipt. n. Fr. 51. 1 ; id. Suit. I. 146. 1; Zett. Dipt. Scand. X. 



4070.1; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 667. 1; Schiner, Fn. austr. II. 427. 



2,5 mm. — Kop en sprieten zwart; palpen geel. Lijfzwart, bijna glansloos, 



met gele beharing; schildje met gele borstels; bij het $ de buik meestal vuilgeel. 



Pooten bleekgeel, de tarsen aan het eind een weinig bruin. ^Kolfjes witachtig. 



Vleugels glasachtig, met de aderen bij den voorrand zwartbruin, de overigen 



lichter, de beide laatste langsaderen zeer flauw. 



Zeldzaam; Utrecht, Juli (Six) ; Haarlem (Weyenb.). 



XLIV. PLfcSIASTINA Winn. (Stett. Ent. Zeit. XIII. 55). PI. VI. fig. 8. 



Kop rondachtig, van voren platgedrukt; het voorhoofd eenigszins verheven; 

 aangezicht behaard. Oogen niervormig , op het voorhoofd tot elkander genaderd ; 

 bijoogen drie, als in ifycetoMa. Zuiger kort; palpen vierledig; het eerste lid 

 zeer klein, het tweede eirond, dik; de beide laatsten dunner, maar weinig of 

 niet langer dan het tweede. Sprieten boogvormig uitstekend, 17-ledig; de 

 wortelleden smaller dan de onderste schaftleden ; deze platgedrukt , dubbel zoo 

 breed als lang, naar het eind smaller wordende; het laatste lid zeer klein. 

 Achterlijf zevenringig, in <ƒ cylindrisch , in $ platgedrukt en in 't midden iets 

 verbreed. Pooten slank ; heupen sterk verlengd ; schenen met korte eindsporcn 

 en zwakke doorntjes, welke aan de achterschenen in drie rijen geplaatst zijn; 

 achtertarsen korter dan de schenen. Vleugels groot, een weinig behaard; rand- 

 ader slechts tot de uitmonding der cubitaal-ader voortgezet; hulpader zeer 

 kort en rudimentair, afgebroken; subcostaal-ader ver voorbij het midden der 

 vleugellengte in den voorrand uitmondende; de overige aderen als bij Mycetobia, 

 doch de vork der cubitaal-ader niet onmiddellijk aan de middeldwarsader, 

 maar eerst verder naar de vleugelspits beginnende ; zij is korter dan de vork 

 der discoidaal-ader , die spits toeloopt en dubbel zoolang is als haar steel. 



Er zijn twee soorten van dit geslacht, die beiden inlandsen zijn. 



Achterlijf geel met donkerbruine banden 1. annulata Meig. 



Achterlijf zwartbruin, aan de uiterste spits geel . . .2. apicalis Winn. 



1. Plcsiastina annulata Meig. — Syn. Mycetobia annulata, Meig. Syst. 

 Beschr. VI. 294. 3; Zett. Dipt. Scand. X. 4072. 3; — Plesiastina annulata , 

 Winn. Stett. Entom. Zeit. XIII. 55. 1 ; id. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 

 670. 1; Schiner, Fn. austr. II. 429; — Ocroplalua Jlavus , Zett. Dipt. 

 Scand. IX. 3447. 7; — Symmerus Jlavus, Walk. List of dipt. ins. I. 88; — 

 Ditomyia annulata, Walk. Dipt. brit. III. 64. 2. 



