182 ÏI. MYCETOPTIILTDAF.. 



Zuiger kort; palpen vierlelig, cylindrisch , het eerste lid het kleinst, de beide 

 volgende leden aan elkander in lengte gelijk , het laatste lid iets langer. Sprie- 

 ten 16-ledig, haarvormig , zeer lang, dikwijls veel langer dan het lichaam; 

 de beide wortellcden kort; de laatste leden fijn behaard. Thorax en achterrug 

 hoog gewelfd ; schildje klein , halfrond. Achterlijf zevenringig , cylindrisch , van 

 boven een weinig platgedrukt ; tang van het <ƒ en eierbuis van het $ klein. 

 Pooten lang en dun , de voorpooten korter dan de beide andere paren ; heu- 

 pen sterk verlengd ; schenen met kleine eindsporen , doch zonder zijdoorntjes. 

 Vleugels groot en breed, met bijna vierkanten achterhoek, meestal langer dan 

 het achterlijf, duidelijk behaard of althans met microscopische beharing ; rend- 

 oder nog voorbij de uitmonding der cubitaal-ader voortgezet ; hulpader vóór , 

 subcostaal ader iets voorbij het midden in den vooirand uitmondende, beiden 

 door een dwarsadertje met elkander verbonden j cubitaal-ader uit het midden 

 der subcostaal-ader ontspruitende, eerst schuin naar beneden gericht en van 

 het punt waar zij met de discoidaal-ader samentreft , weder opwaarts gaande , 

 bij haar uiteinde gevorkt; de bovenarm dezer vork klein en gewoonlijk zeer 

 schuin in den voorrand uitmondende ; de onderarm of hoofdtak dicht bij de 

 randader en ongeveer evenwijdig met deze loopende ; discoidaal-ader een weinig 

 vóór het midden des vleugels uit de posticaal-ader voortkomende en dan on- 

 middellijk met de cubitaal-ader in aanraking komende , zoodat de middel- 

 dwarsader , die eigenlijk op het aanrakingspunt zou moeten voorkomen , ont- 

 breekt, en zeer licht het begin der discoidaal ader voor deze dwarsader kan 

 worden aangezien , terwijl daarentegen de discoidaal-ader uit de cubitaal-ader 

 schijnt voort te komen; de discoidaal-ader is aan haar uiteinde' lang gevorkt, 

 deze vork loopt wortelwaarts vrij spits toe ; de posticaal-ader deelt zich vóór 

 het midden der vleugellengte in tweeën ; de bovenste arm aan den beginne 

 zeer hoekig omgebogen ; de onderste arm loopt in zachte buiging naar den 

 achterrand ; de vorkcel daardoor aan 't eind sterk verbreed , de onderste 

 wortelcel daarentegen tot aan 't eind van gelijkmatige breedte; anaalader 

 tot den vleugel rand doorgetrokken. 



Van dit ges'aclrt zijn 20 Europeesche soorten beschreven. De muggen (3 — 8 

 mm. lang) vallen door hare buitengewoon lange sprieten en sommigen ook 

 door haai gevlekte vleugels in 't oog ; zij zijn over 't algemeen zeldzaam. 

 Omtrent de vroegere toestanden is niets anders bekend dan dat ééne soort 

 (M. stigma Curt ) door Vunnertz verkregen werd uit een vermolmden stam 

 van Carpinus Icüihts , warrin alzoo de larve moet hebben gewoond. De vol- 

 gende soorten zijn bij ons te lande gevangen. 



a. Vleugels bijna naakt, hoogstens met microscopische 



beharing 



Vleugels duidelijk behaard f 



b. Vleugels met vlekken of dwarsbanden . . . . c 

 Vleugels ongevlekt d 



c. Vleugelspits bruin i. angulata Meig. 



