XLVII. MACROCERA.. 185 



5. M. vittata Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. VI. 293. 7 ; Zett, Dipt. 

 Scand. X. 4062. 3 ; Walk. Dipt. brit. III. 69. 1 ; Winn. Verh. zool. bot. 

 Ges. XIII. 6"/7. 3; Schiner, Fn. austr. II. 432. 1) 



5 — 6 mm. — Gelijkt op M. lulea, ook in de lengteverbouding der sprieten en 

 in het aderbeloop ; maar onderscheiden door eene breede, min of meer afge- 

 broken bruine rugstreep over het achterlijf. De kop is okergeel, met bruine 

 schedelvlek. 



Eens het $ te Brummen , in October (V. V.) en het g te Driebergen, Juni (Six). 



6. UI. phalerata Meig. - Syn. M.phalerala, Meig. Syst. Beschr. I. 223. 3; 

 Staeg. Kröj. Tidskr. III. 231. 5; Zett. Dipt. Scand. X. 4066. 0; Curt. 

 Brit. Ent. XIII. 637. 1 ; Walk. Dipt. brit. III. 70. 6; Winn. Verh. zool. 

 bot. Ges. XIII. 683. 13; Schiner, Fn. austr. II. 433; — M. macuUpennis , 

 Macq. Dipt. n. Fr. 54. 4 ; id. Suit. I. 127. 2. 



4 — 4,5 mm. — Okergeel. Sprieten bij 'het <$ twee-en-een-halfmaal , bij het <j> 

 anderhalfmaal zoo lang als het lichaam , bruinachtig , aan den wortel geel. Op 

 den thorax somtijds, doch zelden, eenig spoor van drie donkere langsstrepen ; 

 in de borstzij den eene bruine streep , van de schouders schuin tot achter de 

 voorheupcn loopende en somwijlen slechts aan de schouders aangeduid. Achter- 

 lijf met donkerbruine, afgebroken rugstreep en zij vlekken van dezelfde kleur; 

 de laatste ringen geheel zwartbruin even als de kleine tang van het g en de 

 eierbuis van het $. Pooten geel met donkerbruine tarsen. Kolfjes geel. Vleugels 

 bijna glasachtig, langer dan het achterlijf, fijn maar duidelijk behaard; de 

 vleugelspits breed bruinachtig gezoomd ; voorts bruine vlekken aan den vleu- 

 gelwortel , aan de uitmonding der subcostaal-ader en eene grootere op het 

 midden des vleugels , in den vorm van eenen dwarsband , die vooral bij het 

 cf bochtig is uitgerand en die de basis der achterceilen invult , maar zich naar 

 onderen niet verder dan tot de posticaal-ader uitstrekt ; [de hulpader heeft 

 hare uitmonding in den voorrand dicht vóór het uiteinde der wortelcel. 



Zeer enkele malen door mij in Juni bij den Haag gevangen ; ook eens in 

 Juni te Driebergen (Six). 



7. M. Stigma Curt. — Syn. Curt. Brit. Ent. XIII. 637. 6 ; Walk. Dipt. 

 brit. III. 70. 3; Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 682. 10; Schiner, 

 Fn. austr. II. 433. 



5 mm. — Okergeel of roodgeel. Sprieten bij het £ dubbel , bij het % an- 

 derhalfmaal zoo lang als het lichaam , bruin met gelen wortel. Op den thorax 

 soms drie bruine langsstrepen. Achterlijf eenkleurig geel of ook wel eenigszins 

 bruinachtig met bleeke insnijdingen; de anus en de vrij dikke tang van het 

 <ƒ donkerbruin. Pooten en kolfjes geel, de tarsen bruinachtig. Vleugels groot, 

 een weinig langer dan het achterlijf, fijn behaard , met iïauwe grauwachtige 

 tint , aan de spits een weinig , doch niet vlekachtig verdonkerd ; uitmonding 



1) 31. vittata Macq. is eene andere soort m angulata Meig 



