192 1T. MYCETOPHILIDAK. 



leden soms min of meer geelachtig. Thorax roodgeel, op den rug met drie 

 breede glanzig zwarte of zwartbruine langsbanden; bij het <£ de borstzijden, 

 het schildje en de achterrug zwart of zwartbruin ; bij het 2 de langsbanden 

 meestal bleekbruin. Achterlijf zwartbruin ; de uiterste wortel , de buik en de 

 eerste ringen en bij het $ de achterrand van den tweeden tot vierden ring 

 ook van boven geel ; de tangarmen van het <g zwartbruin , draadvormig ; de 

 eindlamellen van het $ bleekgeel. Pooten roodgeel ; de eindsporen der schenen 

 en de tarsen bruin ; eerste lid der voortarsen een derde langer dan de schenen. 

 Kolfjes roodgeel. Vleugels grauwachtig , aan den voorrand geelachtig , vóór de 

 spits met een zwartachtigen dwarsband, die n : et tot den achterrand doorloopt; 

 randader een weinig voorbij de uitmonding der cubitaal-ader voortgezet ; 

 worteldwarsader vóór het midden der hulpader ; de kleine bovenarm der cu- 

 bitaal-ader rechtstandig en vóór het midden tusschen de subcostaal-ader en 

 den ondersten arm der cubitaal-ader in den voorrand uitloopende ; anaal-ader 

 dun en niet tot den achterrand doorioopende. 



Enkele malen bij den Haag , in Juni en Juli ; Utrecht (Wtt.) ; Rotterdam 

 (Frans.). 



6. PI. unicolor Staeg. — Syn. Staeg. Kröj. Tidskr. III. 280. 11 ; Zett. Dipt. 

 Scand. X. 4080. 4j Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. 697. 13; Schiner, 

 Fn. austr. II. -437. 



7 mm. — Roestkleurig ; de beharing van thorax en achterlijf zwart; op den 

 thorax soms eenig spoor van donkere langsstrepen ; op het voorhoofd eene 

 bruine vlek. Sprieten zwartbruin met gelen wortel. Pooten geel ; de fijne 

 doorntjes en de eindsporen der schenen , alsmede de tarsen zwartbruin ; aan 

 de voorpooten het eerste tarsenlid ongeveer een achtste langer dan de schenen. 

 Kolfjes geel , de knop aan de spits bruin. Vleugels bijna glasachtig , met iets 

 gele tint en bruine spits; de randader duidelijk voorbij het eind der cubitaal- 

 ader voortgezet ; de hulpader door een dwarsadertje met de subcostaal-ader 

 verbonden ; de korte bovenarm der cubitaal-ader steil en juist in het midden 

 tusschen het eind der subcostaal-ader en der cubitaal-ader in den voorrand 

 uitloopende ; anaal-ader onduidelijk en ver vóór den vleugelrand eindigende. 



Een ? te Beek omstreeks half Juni (V. M. d. R.). 



7. PI. discolor ia Meig. — Syn. Plaiyura discoloria ] Meig. Syst. Beschr. 

 I. 239. 14; Macq. Suit. I. 144. 11; Walk. Dipt. brit. III. 68. 13; 

 Winn. Verh. zool. bot. Ges. XIII. C96. 12; Schiner, Fn. austr. II. 439; 

 Bwst. III. 26. 267; — PI. discolor, Zett. Dipt. Scand. X. 4082. 6 (naar 

 Mei gen beschreven.) 



4 — 5 mm. — Kop roodgeel ; voorhoofd en schedel met bruine vlek ; sprieten 

 zoo lang als de thorax , bij het $ iets korter ; de beide wortelleden en het 

 grondstuk van het eerste schaftlid geel , verder zwartachtig , met grys dons j 

 palpen geel; oogen (ook in 't leven) en byoogen zwart. Thorax, schildje en 

 achterlijf roodgeel; op den thorax soms en flauw spoor van donkere langs- 



