II. SCATOPSE, 203 



zwollen; oogen niervormig, naakt, in beide sexen op het voorhoofd dicht ge- 

 naderd. Sprieten kort, hoogstens dubbel zoo lang als de kop, tienledig ; de 

 middelste leden dicht in eikander geschoven ; het laatste lid langwerpig rond. 

 Zuiger kort; palpen teruggetrokken, met onduidelijke leden. Thorax gewelfd; 

 schildje kort en breed. Achterlijf zeven- of achtringig , platgedrukt , naar ach- 

 teren vei breed, bij het ? afgeknot; genitaliën uitwendig weinig ontwikkeld. 

 Pooten kort en vrij stevig , naakt ; dijen , vooral de voordijen , dikwijls een 

 weinig verdikt; schenen zonder einddoorn ; eerste lid der achtertarsen korter 

 dan de vier overige leden te zamen ; aan 't eind der tarsen slechts een enkele , 

 maar breede voetbal. Vleugels langer dan het achterlijf ; van de worteld wars- 

 ader en de hulpader is nauwelijks eenig spoor ; randader slechts langs een deel 

 van den voorrand en tot de uitmonding der cubitaal-ader loopende; alleen de 

 voorste aderen stevig en donker, de overigen flauw en ongekleurd; subcostaal- 

 ader kort ; cubitaal-ader ongevorkt , met rechten hoek uit de subcostaal-ader 

 voortspruitende , van onderscheidene lengte , maar altijd ver vóór de vleugelspits 

 in den voorrand uitmondende ; middeldwarsader gewoonlijk zeer kort of zelfs 

 geheel verdwijnende, doordien de discoidaal-ader rakelings langs den hoek der 

 cubitaal-ader strijkt of voor een deel zelfs met de cubitaal ader is vergroeid ; 

 discoidaal-ader gevorkt , de vork van zeer verschillende lengte en vorm ; soms 

 de bovenarm van den wortel afgebroken of ook wel door eene buitengewone 

 ader met de cubitaal-ader verbonden j posticaal-ader ongevorkt , recht of met 

 zachte buiging; anaal-ader veelal sterk gebogen. 



De larven wonen in rottende plantenstoffen , in riolen en menschendrek ; die 

 van Sc. notata is door Bouché beschreven en afgebeeld; zij is langwerpig, aan 

 beide einden verdund en van eene geelachtig grauwe kleur ; de bruine platte 

 kop heeft een paar kleine sprietjes; de in de zijden geplaatste stigmatcn vor- 

 men korte stompe doorntjes ; het laatste segment is met verscheidene borstels 

 bezet , waarvan er twee merkelijk grooter zijn dan de anderen. De pop is geel- 

 bruin , aan den kop en thorax van boven gekield ; de sprietscheeden zijn zeer 

 duidelijk en de stigmaten even als bij de larve tot doorntjes verlengd. Bij de 

 verpopping wordt de huid der larve niet afgestroopt . maar blijft tot beschut- 

 ting de pop bedekken. Zie Perris , Ann. de la Soc. Entom. de France , 

 1847 blz. 37 en volg., alsmede hetgeen Dr. W eyenbergh heeft aangeteekend 

 omtrent de gedaantewisseling van Sc. notata in het Tijdschr. v. Entom. dl. 

 XVII. bl. 154. 



De soorten van dit geslacht (er zijn er 34 uit ons werelddeel beschreven), 

 zijn allen klein of zeer klein (1 — 3 mm.) , meestal glanzig zwart , zelden 

 roodgeel , met glasachtige vleugels. Zij zijn meerendeels traag en komen op 

 planten , vooral op schermbloemen , voor ; éëne soort is zeer gewoon tegen de 

 wanden van onze sekreten. 



Negen soorten zijn mij als inlandsen bekend. 



a. Uitmonding der cubitaal-ader ver voorbij het mid- 

 den van den voorrand ; het tweede gedeelte van 



