II. SCA.TOPSE. 205 



eerste leden geel. Borstzij den heluergeel. Achterlijf matig breed , in de zijden , 

 aan den anus en op den buik geel of ten hoogste lichtbruin. Pooten bruin- 

 geel ; de tarsen aan het eind met meer of minder uitbreiding zwartachtig. Kolf- 

 jes geel. Vleugels glasachtig ; de voorste aderen geel , de overigen onge- 

 kleurd; uitmonding der subcostaal-ader vóór, die der cubitaal-ader merkelijk 

 voorbij het midden van den voorrand ; het tweede gedeelte van den voor- 

 rand daardoor langer dan het derde; middeldwarsader uiterst kort; de steel 

 der vorkcel nauwelijks half zoo lang als de beide armen en sterk naar on- 

 deren omgebogen; de beide armen in den beginne evenwijdig, aan liet eind 

 uit elkander loopende , de bovenste in de vleugelspits eindigende ; anaal- 

 ader alleen bij den wortel zacht gebogen , slechts weinig met de pcsticaal- 

 ader divergeerende. 



In 't najaar te Noordwijk tegen dennennaalden (V. V.); in het Driebergsche 

 bosch in October (Six) ; ook een enkele maal in de duinen bij den Haag in 

 September (V. d. VV.) en te Nijmegen in dezelfde maand (Sn.). 



2. Sc. iransversalis Löw, — Syn. Löw, Linn. Ent. I. 33G. 9. pi. 3 fig. 9 ; 

 Schiner , Fn. austr. II. 352 ; Mik , Verh. zool. bot. Ges. XIX. 35. 



cf Ruim 3 mm. — Van korte , ineengedrongen gestalte. Zwart , van boven 

 met eenigen glans. Sprieten naar evenredigheid lang en dik , met duidelijk 

 afgescheiden leden. Achterlijf kort , aan 't eind afgeknot. Pooten en kolfjes 

 zwart. Vleugels glasachtig; uitmonding der subcostaal-ader op een derde, die 

 der cubitaal-ader op twee derden der vleugel lengte ; de drie deelen van den, 

 voorrand alzoo van gelijke lengte; middeldwarsader kort, bijna horizontaal; de 

 steel der vorkcel weinig of niet gebogen en ruim een derde zoo lang als de 

 armen; deze evenwijdig, iets naar voren gekromd; de bovenarm door eene 

 steile dwarsader met de cubitaal-ader verbonden ; anaal-ader hoekig gebroken 

 en bijna loodrecht in den achterrand uitloopende. liet ? heeft, volgens Mik , 

 een nog korter achterlijf en ook kortere vleugels , met de voorrandsaderen be- 

 rookt en eene zwaitachtige stip aan de spits. 



Een enkel <ƒ, voor jaren gevangen te Empe (V. Eyndh.) en vroeger in 

 mijne verzameling onder eene andere soort vermengd geweest. 



Door den ineengedrongen vorm gelijkt deze soort in babitus veel op eene 

 Aspisies ; volgens Mik moet zij in mierennesten voorkomen. 



3. Sc. aïbitarsis Zett. — Syn. Zett. Dipt. ScancL IX. 3408. 14. 



1,5 mm. — Van de gewone slanke gestalte. Zwart met weinig glans. Sprie- 

 ten matig lang. Achterlijf dubbel zoo lang als de thorax, bij het <ƒ aan 't 

 eind met een paar draad vormige , behaarde aanhangsels. Pooten zwart; de 

 tarsen , met uitzondering van het laatste lid , wit. Kolfjes zwart. Vleugels 

 vvitachtig; uitmonding der cubitaal-ader een weimg voorbij het midden van 

 den voorrand; het eerste en tweede gedeelte van den voorrand van gelijke 

 lengte, het derde een weinig langer; middeldwarsader zeer kort; de steel der 

 vorkcel een weinig koiter dan de beide armen , die aan de vleugelspits iets 



