206 IV. BIBIONIDAF.. 



uit elkander loopen en waarvan de bovenste door eene steile dvvarsader met 

 de cubitaal-ader verbonden is ; anaal-ader sterk gebogen. 

 Ken exemplaar bij den Haag in Juni. 



4. Sc. notafa Linn. — Syn. Tipu ! a notata, Linn. Fn. succ. 1773; — 

 Scatopse notata , Meig. Syst. Beschr. I. 300. 1. pi. 10. fig. 13; Macq. 

 Dipt. n. Fr. 13. 1 ; id. Suit. I. 181. 1 ; Zett. In?, lapp. 801. 1 ; id. Dipt. 

 Scand. IX. 3397. 1; Lüw. Linn. Ent. I. 325. pi. 3. fig. 1 ; Schiner, Fn. 

 austr. II. 352; — 8i. notata en Sc. nigra , Bwst. III. 31. 326 en 327; — 

 Tipula scatopse , Schrank, Ins. austr. 433. 881; — Tipula latrinarum, 

 De G. Ins. VI. 430. 39. pi. 28. fig. 1, 2; — Scatops latrinarum, Meig. 

 Klass. I. 105. 1. pi. 6. fig. 15; — Scatops niger , Meig, 1. c. 106. 2; — 

 Tipula albipennis, Fabr. Ent. Syst. IV. 250. 82; — Hirtea alhipennis , 

 id. suppl. 353. 12; — Scatopse albipennis, id. Syst. Anti. 55. 1; — 

 Scatopse punctata , Meig. Syst. Beschr. I. 301. 4; Zett. Ins. lapp. 801. 2. 



3 — 3,5 mm. — Glanzig zwart. Sprieten zwart, de middelsteleden duidelijk 

 afgezonderd. Op den thorax ter wederzijde vóór het schildje, in de borstzijden 

 en aan weerskanten aan den wortel des achterlijfs witachtige of bleekgele, soms 

 onduidelijke stippen ; de tangvormige genitaliën van het <$ vrij groot en uit- 

 stekend. Pooten zwart of pekbruin , dikwijls aan den wortel der dijen en sche- 

 nen iets lichter; bij het £ het eerste lid der achtertarsen bijzonder kort en 

 breed. Kolfjes donkerder of lichter bruin, of zelfs geelachtig. Vleugels (PI. VII. 

 fig. 4) glasachtig ; subcostaal-ader vóór het midden van den voorrand uitloo- 

 pende ; cubitaal-ader evenwijdig met den voorrand loopende en eerst aan haar 

 einde (op drie vierden van den voorrand) omgebogen ; middeldwarsader kort , 

 maar niettemin te herkennen; de steel der vorkcel recht en merkelijk korter 

 dan de armen ; de bovenarm bij haar begin hoekig omgebogen en dikwijls van 

 boven aan die ombuiging met een aanhangend adertje; posticaal-ader zoo goed 

 als recht; anaal-ader golvend gebogen. 



De gemeenste sooit van dit geslacht; zij komt allerwege voor tegen voch- 

 tige muren, de wanden van sekreten enz. Weyenbergh vond de larve in kip- 

 penmest. 



5. Sc. scutellata Lövv. —Syn. Löw , Linn. Ent. I. 328. 3. pi. 3. fig. 3; 

 Zett. Dipt. Scand. IX. 3399. 3; Schiner, Fn. austr. II. 350. 



1,5 — 2 mm. — Glanzig bruinzwart. Kop en sprieten zwart, de sprieten van 

 ter zijde een weinig breedgedrukt en daardoor min of meer knotsvormig. 

 Borstzijden geel gevlekt; voorts een geel vlekje ter wederzijde tusschen het 

 schildje en den vleugelvvortel en een ander aan beide zijden van den wortel 

 des achterlijfs ; het schildje met gelen zoom. Pooten slank , pekbruin ; wortel- 

 helft der schenen geelachtig ; eerste lid der achtertarsen niet verkort. Kolfjes 

 witachtig. Vleugels glasachtig; uitmonding der subcostaal-ader op een derde , 

 die der cubitaal-ader op drie vierden van den voorrand ; de vorkcel naüwelyks 

 iets langer dan haar steel, die zacht gebogen is en onmiddellyk uit het wor« 



